Hastanelerde kardiyak arrestlerin nasıl önlenebileceğine ilişkin model önerileri

Özet

Amaç: Kardiyak arrestler hastanelerde sık görülür ve tedavideki gecikmeler düşük sağkalım ve kötü nörolojik sonuçlara neden olur. Kanıtlar, kardiyak arrestten önce hastaların fizyolojik parametrelerinin bozulmaya başladığını ve bunların büyük bir çoğunluğunun önlenebileceğini göstermektedir. Bu çalışmanın amacı, kardiyopulmoner arrest gelişmeden önce yüksek riskli pediatrik ve erişkin hastaların fiyolojik parametrelerindeki değişikliklerin erken tanımlanmasını sağlayacak erken uyarı skorlama modellerinin geliştirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Erken uyarı skoru ile ilgili kanıta dayalı çalışmalar gözden geçirildi, pediatrik ve erişkin hastalar için uzman görüşleri alınarak model önerileri geliştirildi. Bulgular: Yetişkin hastalar için kalp atım hızı, solunum sayısı, vücut sıcaklığı ve bilinç durumu parametreleri, referans aralıkları ve hastaya uygulanan tıbbi müdahaleyi içeren bir algoritma önerildi. Pediatrik hastalar için solunum, dolaşım, davranışsal / nörolojik sistem parametreleri, referans aralıkları, hastaya uygulanan tıbbi müdahaleyi içeren bir algoritma önerildi. Sonuç: Kötüleşen hastaların erken tanımlanması hastanelerde mortaliteyi, hastanede kalış süresini ve maliyetleri azaltır.

Abstract

Aim: Cardiac arrests are common in hospitals, and delays in treatment have resulted in lower survival and worse neurological outcomes. Evidence shows that patients' physiological parameters begin to deteriorate before cardiopulmonary arrest and vast majority of them can be prevented. The aim of this study is to develop early warning scoring models that will enable early identification of the changes in the physiological parameters of pediatric and adult patients with high risk before cardiopulmonary arrest. Material and Method: Evidence-based studies on early warning scoring have been reviewed, and model recommendations have been developed for pediatric and adult patients by taking specialist opinions.Results: An algorithm that includes heart rate, blood pressure, respiratory rate, body temperature, state of consciousness parameters, reference intervals and medical interventions given to the patient has been recommended for adults. For pediatric patients, an algorithm that includes respiratory, circulatory and behavioral / neurological system parameters, reference intervals and medical interventions given to the patient has been recommended. Conclusion: Early recognition of deterioriation patients reduces mortality, length of stay and costs in hospitals.