GAP Bölgesi Koşullarında Atdişi Hibrit Mısır Çeşidine (Zea mays L.) Uygulanan Farklı Azot Gübresi Seviyelerinin Tane Verimi ve Kalite ile Klorofil İçeriklerine Etkisi

Özet

En önemli makro elementlerden olan azot (N), yüksek biomass a sahip mısır bitkisinin verim ve kalitesinde önemli bir yere sahiptir. Bu çalışma, Türkiye’nin GAP Bölgesi’nde 2019 ve 2020 yılları arasında atdişi hibrit mısır çeşidinin tane verim, kalite ve klorofil içeriği üzerine farklı azot gübresi seviyelerinin etkilerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Deneme tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak dizayn edilmiştir. Çalışmada, orta erkenci (FAO 600-650) olum grubunda atdişi hibrit mısır çeşidine farklı azot (N) dozları (N0, N100, N200, N300 ve 400 kg ha) uygulanmıştır. İki yıl ortalamalarına göre, incelenen özelliklerde yıllar ve azot seviyeleri arasında istatistiksel olarak önemli farklar elde edilmiştir. Yıl ortalama sonuçlarına göre, bitki boyu (BB, cm), klorofil içeriği (Kİ, SPAD), tane verimi (TV, kg ha) ve tane protein oranı (TPO, %) sırasıyla 219.43 (N0) – 291.91 (N300), 32.90 (N0) – 56.75 (N400), 7791.22 (N0) – 15461.18 (N300) ve 7.93 (N0) – 10.76 (N400) arasında değişmiştir. Araştırmanın birinci yılına nazaran ikinci yılında yaşanan çevresel stres koşullarından (yüksek sıcaklık ve düşük nisbi nem) dolayı, bitkilerin gelişimi olumsuz etkilenirken, TPO değerleri olumlu etkilenmiştir. Azot seviyeleri ile TV ve Kİ arasında yapılan regresyon analizinde, yüksek önemli ve quatratic ilişkiler tespit edilmiştir. Optimum tane verimi N300 uygulamasında elde edilmiştir. Koçan tane doldurma dönemi (KTDD)’de klorofil içerikleri 50 SPAD değerlerini geçmiştir.