Dergiler / Review of Armenian Studies / 2018 / Sayı: 38
Rus Arşivleri Işığında 1915 Olayları Ve Uluslararası Mahkeme Kararları
- Sayı
- 2018 · Sayı: 38
- Sayfa
- 117–148
- DOI
- —
Özet
27 Mayıs 1915 tarihli Sevk ve İskân Kanununa giden gelişmelerin daha iyi anlaşılmasını sağlayan iki husus bulunmaktadır. Birinci husus, Taşnaksutyun liderliği tesirindeki Osmanlı Ermeni nüfusunun belli bir kesmi ile sömürgeci Avrupa devletleri ve Çarlık Rusyası arasında kurulan ittifaktır. İkinci husus ise, “Büyük Ermenistan” hedefinin gerçekleştirilmesi uğruna Ermeni gönüllü komitelerinin bölgedeki demografik dengeyi kendi lehlerini değiştirmek için Müslüman nüfusa karşı yürütmüş oldukları etnik temizlik politikasıdır. Çarlık Rusyası arşivleri, yani Osmanlı İmparatorluğu ile topyekûn bir savaşa girişmiş devletin arşivleri, Osmanlı İmparatorluğunun Ermeni tebaasına yönelik uyguladığı sevk ve iskân politikasının gerekçesinin ve meşruluğunun anlaşılması için delil ve bağlam sunan belgeler (yetkililer arasında yazışmalar, saha raporları vb.) içermektedir. Günümüzde ulusal ve uluslararası mahkemelerin (örneğin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi) soykırım tartışmaları ve ifade özgürlüğü konuları üzerine aldığı kararlar, sevk ve iskân politikasıyla ilgili araştırmalara ilave bir bakış açısı katmaktadır.
Abstract
There are two main points that help us better understand the developments leading to the Relocation and Resettlement Law of 27 May 1915. The first point is the alliance between the sections of the Ottoman Armenian population under the Dashnaktsutyun leadership and the imperialist European states and Tsarist Russia. The second is the policy of ethnic cleansing against the Muslim population by the Armenian volunteer committees in order to change the demographic balance in the region in their favour to achieve the aim of “Great Armenia”. Documents (correspondences between officials, field reports etc.) contained at the Tsarist Russian archives, the archives of a state that was outright at war with the Ottoman Empire, provide us evidence and context to properly understand the rationale and legitimacy of the relocation policy carried out by the Ottoman Empire concerning its Armenian subjects. National and international court verdicts, such as those of the European Court of Human Rights, in contemporary times concerning issues on genocide disputes and freedom of expression add additional perspective on the research of the relocation policy.