Üniversite Öğrencilerinin Mobil Telefon Yoksunluğu (Nomofobi) Korkusu ve Mutluluk Düzeylerinin İncelenmesi

An Analysis of University Students’ Fear of Mobile Phone Deprivation (Nomophobia) and Levels of Happiness

Özet

Günlük hayatımızı kolaylaştıran akıllı telefonların, nomofobi gibi insan hayatını olumsuz etkileyen yönleri de bulunmaktadır. Nomofobi, cep telefonu, bilgisayar gibi dijital teknolojilere erişememekten dolayı ortaya çıkan ruhsal bozuk olarak tanımlanmaktadır. Yapılan bu çalışma ile öğretmen adaylarının nomofobi ve mutluluk düzeyleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırma üniversitede öğrenim gören 424 öğretmen adayı ile gerçekleştirilmiştir. Nicel yöntemin kullanıldığı araştırmada Oxford Mutluluk Ölçeği ve Nomofobi Ölçeği kullanılmıştır. Öğretmen adaylarının mutluluk ve nomofobi düzeylerinin, cinsiyet ve sınıf değişkenine göre fark ve aralarındaki ilişki incelenmiştir. Araştırma sonucunda öğretmen adaylarının nomofobi ve mutluluk düzeyleri orta düzey olduğu görülmüştür. Cinsiyete göre kadın öğretmen adaylarının nomofobi düzeyleri erkeklerden daha yüksektir. Cinsiyet ile mutluluk düzeyleri arasında anlamlı bir ilişkiye rastlanmamıştır. Sınıf değişkeni ile nomofobi düzeyleri arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır. Mutluluk düzeyleri ile sınıf değişkeni arasında anlamlı bir fark bulunmuştur. Öğretmen adaylarının sınıf seviyeleri arttıkça mutluluk düzeylerinin de arttığı görülmüştür. Nomofobi ve alt faktörleri arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Öğretmen adaylarının Mutluluk ve nomofobi düzeyleri arasında ise anlamlı bir ilişkiye rastlanılmamıştır.

Abstract

Despite the undeniable fact that smartphones make our lives easier, their excessive use can have negative consequencesleading to nomophobia and unhappiness. In this regard, this study aims to determine the nomophobia and happiness levels ofpreservice teachers studying at the faculty of education at a public university in the West Black Sea Region, Turkey. The datawere collected from 424 preservice teachers through the Oxford Happiness Questionnaire and the NomophobiaQuestionnaire. Descriptive statistics, independent samples t-test and one-way analysis of variance (ANOVA) were used in theanalysis phase of the study conducted by the survey method. The relationship between nomophobia and happiness levels ofpreservice teachers was determined with the Pearson Correlation Coefficient (r). As a result of the study, the nomophobia andhappiness levels of the preservice teachers were found moderate. No statistical significance was observed between the genderand levels of happiness of the preservice teachers, whereas a significant difference was observed between the levels ofnomophobia, which were found higher in the female preservice teachers than those of the men. Similarly, no significantdifference was found between the class levels and the nomophobia levels of the preservice teachers, while a significantdifference was found between the class levels and the happiness levels. Considering the difference at the class level, itappeared that the happiness levels of the third-year students were higher than those of the first and second-year students. Ahigh positive correlation was observed between the preservice teachers’ levels of nomophobia and its sub-factors (Lack ofAccess to Information, Relinquishing the Comfort, Failing to Communicate, Loss of Online Connection), whereas no significantrelationship was found between nomophobia and happiness levels.