Değişim Karşısında Varolan'ı da Gözeten 'Diri Yorum' / ‘Living Interpretation’ Considering the Existing in the Face of Change / التفسير الحي المواكب للواقع في مقابل المتغيرات

Özet

İslam inanışı bakımından en kutsal dini metin, Kur'an'dır. Ve Kur'an, insanın yaşadığı evreni hedeflemiş olması nedeniyle, Aşkınlık alanında 'bura'ya 'nüzûl' etmiştir; bu nedenle de, insanî ve içtimaî bir olgu olaraki bir dili: Arapçayı iletişim aracı olarak seçmitşir. Kur'an metninde ifadesini bulduğu ve insanlara ulaştığı şekliyle ('resm') İlahi Kelâm'ın, İlahi amaçları, bütün tikel olguları ve insani cevapları sözel-lafzî olarak içermiş olması mümkün değildir. Çünkü 'dil'in imkânları, ilahi ontolojiyi bütünüyle ifade edemez! İşte, Allah ile münasebeti bakımından ('hadd') her ne kadar Müteâl ise de, beşerî bir örgü olmanın dışına çıkamayan 'dil'in imkânlarının sınırlı olması; en geniş anlamıyla, insna ve dünyasının kesintisiz bir değişim içinde bulunması, böylece de daha rafine çözümler talep edilmesi nedeniyle, klasik yorum geleneğinin bir dinamizme kavuşturulması.i bu bağlamda, kitâb'ın etrafında örülmek istenen açık ve örtük fanatizm setlerinin aşılması, kısaca 'tevil', ciddi diriltici yorum enstrümanı olarak yeniden gündeme alınması gerekmektedir.

Abstract

In terms of the Islamic faith, the holiest text is the Koran. And since the Koran’s target is the universe in which the human being lives, it has been “revealed” from the domain of transcendence to “here”; and therefore, it has selected a language as a human and social phenomenon, i. e., Arabic, as a communicative tool. It is not possible for the Divine Word in its form expressed in the text of the Koran and sent to the humanity (“resm”) to contain verbally the Divine purposes, all particular facts and human answers. This is because possibilities of “language” cannot express the divine ontology in its entirety!

Anahtar kelimeler: Kur'an, Dil (Arapça), Yorumun beşeriliği, Toplumsal değişim