Dergiler / İHYA Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi / 2018 / Cilt: 4 - Sayı: 1
EBÛ HANÎFE’NİN İSTIHSÂNÜ’N-NASS ANLAYIŞI ÇERÇEVESİNDE SÜNNETE VERDİĞİ ÖNEM [SERAHSÎ’NİN EL-MEBSÛT ÖRNEĞİ]
- Sayfa
- 6–25
- DOI
- —
Özet
Günümüzde Müslümanların çoğunluğunun amelde mensubu olduğu Hanefî mezhebinin kurucusu olan Ebû Hanîfe (r.a.) hakkında tarih boyunca Sünnet delilini aklî çıkarım/rey sebebiyle terk ettiği iddiaları varolagelmiştir. Bu iddialara verilecek en gerçekçi cevap, bizzat Ebû Hanîfe (r.a.)’in, bu ikisinin karşı karşıya geldiği durumlarda ne şekilde davrandığını göstermekle ortaya konabilir. Fıkıh Usûlü ilmindeki delil/yöntemlerden istihsanın bir çeşidi olan istihsânü’n-nass işte tam da bu durumu konu edinmektedir. Öyleyse Ebû Hanîfe (r.a.)’in istihsânü’n-nassa dair anlayışı, onun sünnete nasıl baktığını da gösterecektir. Bu makalede, bahsi geçen konu, Şemsü’l-eimme es-Serahsî’nin el-Mebsût adlı eseri çerçevesinde ele alınmıştır.
Abstract
Throughout history, some allegations about Abu Hanifa (r.a.), Hanafite School’s founder to whom the majority of present day muslims belong, against his prefering rey (logical reasoning) of Sunnah have existed. The literal respond to these allegations is to prove how Abu Hanifa (r.a.) himself behaved in such situations of being faced with the contradiction of Sunnah and logical reasoning. Being a variety of istihsan which is evidence in the discipline of Islamic Jurisprudence, istihsan al-nass deals just with this subject itself. Accordingly, the approachment and understanding of Abu Hanifa (r.a.) to istihsan al-nass will at the same time prove his looking at the Sunnah. The issue mentioned in this article has been handled within the scope of masterpiece of Shams al-Aimmaas-Sarakhsy known as al-Mabsut.