Kur’an’ın Cem’i: Son Dönem Metodolojik Gelişmeler Işığında Batılı Görüşlere İlişkin Yeni Bir Değerlendirme

The Collection of the Qur’ân: A Reconsideration of Western Views in Light of Recent Methodological Developments

Özet

Kur’an (dünyevî) varoluşunu elde ettiğinden beri, farklı maksatlarla kullanıla gelmiştir. Müslümanlar için o, daima, ahlâkî ve dinî açıdan esin ve maslahat kaynağı olmuştur. Müslüman bilginler, Kur’an’ı çoğunlukla kendi hukuk ve teolojik doktrin sistemlerinin temeli olarak ve nadiren de sırf tarihî nedenlerle ele almışlardır. Bununla beraber, (Müslüman olmayan) çağdaş Batılı bilginlerin Kur’an’a yaklaşımları ise, daha çok tarihîdir. Kur’an, onlar tarafından Muhammed’in öğretisi ve onun peygamberlik kariyerinin ayrıntıları için bir kaynak, İslam’ın erken dönemi için bir doküman olarak kullanılmıştır. Hatta Kur’an, Arapların İslam öncesindeki dini ve sosyal yapısı hakkında da bir kaynak olarak kullanılmıştır.

Abstract

Kur'an (secular) has been used for different purposes since it has achieved its existence. For Muslims, he has always been the source of moral and religious inspiration. Muslim scholars have often dealt with the Qur'an as the basis of their own legal and theological doctrine systems, and rarely for historical reasons alone. However, the approach of the modern Western scholars (non-Muslim) to the Qur'an is more historical. Qur'an was used by them as a source for the early period of Islam, a source for Muhammad's teachings and details of his prophetic career. In fact, the Qur'an was used as a source for the pre-Islamic religious and social structure of the Arabs.