Dergiler / Türk Mikrobiyoloji Cemiyeti Dergisi / 2020 / Cilt: 50 - Sayı: 1
Yetişkinlerde Solunum Yolu Viral Etkenlerinin 2010-2018 Yılları Arasındaki Prevalansı ve Mevsimsel Dağılımı
- Sayfa
- 21–26
- DOI
- —
Özet
Amaç: Bu çalışmada, akut solunum yolu enfeksiyonu (ASYE) olan erişkinlerde yaygın solunum yoluvirüslerinin etiyolojik rolü ve epidemiyolojik profilinin belirlenmesi amacıyla Ocak 2010 - Haziran2018 tarihleri arasında üniversite hastanemize ait sekiz yıllık retrospektif veriler sunulmuştur.Yöntem: Çalışmaya 788 ASYE hastasından alınan nazofarengeal sürüntü örnekleri dâhil edildi.Örneklere influenza virüsleri (A, B) para-influenza virüsleri (PIV) 1-4, insan rinovirüsleri (hRV), solunum sinsityal virüsü (RSV) A/B, insan metapnömovirüs (hMPV), insan koronavirüsleri (hCoV; OC43,229E, NL63 ve HKU), adenovirüs (ADV), enterovirüslar (EV), parekhovirüs ve insan bokavirüs (hBOV)dâhil olmak üzere sık görülen yaygın solunum yolu virüslerinin araştırılması için çoklu PCR yöntemi(2010-2016, Seeplex® RV15 ACE Detection Kit, SeeGene Kore, 2016-2018, FTD Respiratory pathogens 21 Kit, Fast Track Diagnostics Ltd Malta) kullanıldı.Bulgular: Hasta örneklerinin %51.78’inde viral patojenler belirlendi ve hastaların %7.23’ünde birdenfazla virüs pozitif bulundu. İnfluenza virüsleri saptanan dominant ajanlardı (toplam %16.88; A%11.42 ve B %5.46 idi), ardından hRV (%14.85), hCoV (%8.63), RSV (%7.11), hMPV (%4.06), ADV(%3.93), PIV (%3.55) saptandı. EV ve hBOV de bu grupta %1’in altında belirlendi. Mevsimsel olarakdeğerlendirildiğinde influenza A virüsünün kış aylarında, influenza B’nin ilkbahar döneminde,hRV’nin ilk ve sonbaharda, hCOV’nin yaz aylarında, RSVA/B’nin kış döneminde, PIV’ın yaz-sonbahardöneminde, hMPV ve ADV’nin kış döneminde daha sık saptanan etkenler olduğu gözlendi.Sonuç: Çoklu moleküler testler yetişkinlerde görülen solunum yolu enfeksiyonlarında viral etkenlerinrolünün daha iyi anlaşılmasını sağlamaktadır. Bu enfeksiyonlarda etkene yönelik tanıyla viral ajanınbelirlenmesinin, doğru tedavi uygulaması ile antibiyotiklerin gereksiz kullanımını engellemekteyararlı olacağı ve enfeksiyon kontrol önlemleri için hızlı ve doğru yönetim kararlarının alınmasınısağlayacağını düşünmekteyiz.
Abstract
Objective: In this study, we present retrospectively collected data in our university hospital that covers an-8-year period from January 2010 to June 2018 to determine the epidemiological and etiological profile for common respiratory viruses in adults with acute respiratory tract infections (ARTIs). Method: Nasopharyngeal swab samples from 788 ARTI patients were analysed by multiplex PCR method (2010-2016, Seeplex® RV15 ACE Detection Kit, SeeGene Korea, 2016-2018 FTD Respiratory pathogens 21 Kit, Fast Track Diagnostics Ltd Malta) for common respiratory viruses, including influenza viruses A, B, para-influenza virus (PIV) 1-4, human rhinovirus (hRV), respiratory syncytial virus (RSV) A/B, human metapneumovirus (hMPV), human coronavirus (hCoV; OC43, 229E, NL63, and HKU), adenovirus (ADVs), enterovirus (EV), parechovirus and human bocavirus (hBOV). Results: Viral pathogens were detected in 51.78% of patient samples and 7.23% of patients were positive for multiple viruses. Influenza viruses were the dominant pathogenic agents detected (16.88% in total, RSV A, 11.42% and RSV B, 5.46%), followed by hRVs (14.85%), hCoVs (8.63%), RSV A/B (7,11%), hMPV (4.06%), ADVs (3.93%), PIV (3.55%). EVs and hBOV were also detected in this group at less than 1%. It was observed that influenza A virus was detected more frequently in winter, influenza B in the spring, hRV in spring and autumn months, coronaviruses in summer, RSV A/B f in winter, PIVs in summer, and autumn, and hMPVs and ADVs in winter. Conclusion: Multiple molecular tests provide a better understanding of the role of viral agents in respiratory infections among adults. We think that the diagnosis of the causative agent and the detection of the viral agent in these infections will be beneficial in preventing unnecessary use of antibiotics with proper treatment and will ensure making quick and accurate management decisions for infection control measures.