Dergiler / İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Mecmuası / 2002 / Cilt: 65 - Sayı: 4

Graves hastalığında iyot profilaksisi sonrası düşük doz metimazole verilen cevabın değerlendirilmesi

Response to low dose of methimazole in patients with Graves disease after iodine prophylaxis

Sayfa
269–272
DOI
—

Özet

İyot proflaksisi öncesi yaptığımız bir çalışmada, Graves Hastalığında düşük doz (10mg/gün) Metimazol'ün (MMI) oldukça etkin olduğu gözlenmiştir. Bu çalışma tuzların iyotlanması sonrası, aynı dozun etkinliğinin devam edip etmediğini araştırmak üzere prospektif bir çalışma olarak planlanmıştır. Bu çalışmaya 36 Graves hastası dahil edilmiştir.Kontrol grubunda (n:5y) olduğu gibi, ağır hipertiroidisi ve büyük guatrı olan, ayrıca iyotla kontamine olmuş hastalar çalışmaya alınmamıştır.Graves Hastalığının tanısı klinik semptomlar, sintigrafide diffüz tutulum, yüksek tiroid hormon değerleri ve TSHR-Ab düzeylerine göre konulmuştur. İdrar iyot düzeyi Biyokimya A.B.D.'da tayin edilmiştir. Hastalar düşük doz Metimazol başlandıktan sonra 3.,4.,6. ve 8. haftalarda klinik ve laboratuvar olarak değerlendirilmiştir. Ortalama idrar iyot düzeyi, kontrol grubunda 117.0 ug/gCr iken çalışma grubunda 224 ug/gCr olarak artmış bulunmuştur. 10 mg/gün MMI ile 6 hafta içinde ötiroid hale gelme oranı kontrol grubunda % 81 olarak bulunurken ,çalışma grubunda bu oran % 58 olmuştur. Hastaların tümü 8. haftada ötiroid hale gelmiştir. Sonuç olarak, iyodinizasyon sonrası intratiroidal hormon düzeyinde artış olmasına bağlı olarak süre biraz uzamış olmakla beraber , düşük doz MMI ötiroidizmi sağ-lamada hâlâ etkindir. Aktif ya da remisyondaki Graves hastaları iyotlu tuz kullanmamalıdırlar.

Abstract

Before iodization, low dose methimazole (lOmg daily, MMI) was quite effective in patients with Graves' disease (GD) which was observed in our previous study. We designed this prospective study to see weather low dose MMI is still effective after iodization. Thirtysix ,pa-tients with GD were evaluated. The patients with severe hyperthyroidism, big goitre, and tho-se contaminated with iodine were excluded, as in control group (n=57). Diagnosis of GD was by clinical symptoms, diffuse uptake, elevated thyroid hormones and TSH-RAb levels. Uri-nary iodine excreation was determined in our biochemical department. The patients were treated with low dose MMI. Clinical reexamination and biochemical réévaluation were perfor-med after at 3th ,4th, 6th and 8th weeks of therapy. Mean urinary iodine was 117.0pg/gCr in control group and it was significantly increased to 224 ug/gCr in patients. Nineteen (52.8%) patients became euthyroid with 10 mg MMI daily within 6 weeks. However, this rate was re-ported 81% in control group. In the remaining, euthyroidism was achieved at 8 weeks. As a re-sult, we can be speculated that intrathyroidal preformed hormone levels are higher after iodination. However, low dose MMI is still effective for achievement of euthyroidism, but the patients who had an active diesase or on remission must be keep out from iodinated salt.