Effects of cooperative learning on prospective teachers’ achievement and social interactions

İşbirlikli öğrenmenin öğretmen adaylarının akademik başarı ve sosyal ilişkilerine etkisi

Özet

Bu çalışmada işbirlikli öğrenmenin öğretmen adaylarının Türkçe dersinin içeriğini öğrenmelerine ve genel sınıf iklimine etkileri ele alınmaktadır. Kuramsal çerçevede araştırma sorusu işbirlikli öğrenmenin oluşturduğuna inanılan birlikteliğin akademik başarı ve olumlu sosyal ilişkilerin oluşmasına etkisi olup olmadığıdır. Çalışmaya toplam 80 öğretmen adayı katılmıştır ve rastgele bir şekilde 40’ar kişilik iki gruba (işbirlikli ve bireysel çalışma grupları) ayrılmıştır. Deneysel nitelikteki ders izleme çalışmaları haftada iki saat ve toplam 4 hafta sürmüş öğrencilerin akademik başarısı ders sürecinin sonunda yapılan yazılı sınav aracılığıyla ölçülmüştür. Araştırmanın sonuçları işbirlikli grupta öğrenim görmüş olan adaylarla bireysel öğrenim görmüş adaylar arasında akademik başarı açısından fark olmadığını ortaya koymuştur. Bununla beraber, işbirlikli öğrenme ortamında öğrencilerin sosyal ilişki kurmada (tartışmalara katılma gibi) daha başarılı oldukları görülmüştür. Araştırmanın sonuçları, çalışmanın süresi, etkinliklerin çeşitliliği ve öğreticinin becerileri ile sınırlıdır. Buna karşın sonuçlar öğrencilerin rastgele dağılımları ve iki gruba da aynı öğreticinin gözetmenlik etmesi açısından önemlidir.

Abstract

The aim of this study is to examine the effects of cooperative learning on the achievement of Turkish prospective elementary school teachers’ learning of the content of the Turkish language course and on their social interaction in the classroom. The theoretical question addressed was whether the positive interdependence within cooperative groups would lead students in those groups to have greater achievement and more social interaction. Eighty prospective elementary school teachers were randomly assigned to cooperative (n = 40) and individualistic (n = 40) conditions. The experimental sessions were held two hours a week for four weeks. Results indicated no effect on academic achievement. Rather, students in the cooperative condition were more involved in positive and supportive relationships with their classmates compared to students in the individualistic learning. Students in the cooperative condition initiated more conversations with their classmates and had more support than the others. The generalization of the results of this study is limited by the length of the study, types of tasks, and the skill of the instructor. The results are robust because of the random assignment of students to conditions, and the use of the same instructor to teach both of the learning contexts.