Dergiler / Bozok Tıp Dergisi / 2018 / Cilt: 8 - Sayı: 4
ADLİ TRAVMATOLOJİK AÇIDAN YARALANMANIN AĞIRLIĞINI BELİRLEMEDE NÖTROFİL LENFOSİT ORANI VE TROMBOSİT LENFOSİT ORANININ ROLÜ
- Dergi
- Bozok Tıp Dergisi
- Sayfa
- 81–86
- DOI
- —
Özet
Amaç: Nötrofil lenfosit oranı (NLO) ve trombosit lenfosit oranı (TLO) sistemik inflamasyonu gösteren biyo-belirteçlerdir. Bu çalışmanın amacı, adli travmatolojik açıdan yaralanmanın ağırlığının belirlenmesinde, NLOve TLO’nın rolünü tartışmaktır.Gereç ve yöntem: Bir üniversite hastanesi tıbbi biyokimya laboratuarında, 01.06.2015-01.11.2015 tarihle-rinde etanol analizi yapılmış olan olgular, hastane otomasyon sistemi üzerinden retrospektif olarak belirlen-di. Veriler, hastaların elektronik dosyalarından elde edildi. Olguların, sosyodemografik özellikleri, yaralanma-nın ağırlığı/derecesi, etanol düzeyi, NLO ve TLO değerleri incelendi. Veriler SPSS programında analiz edildi.Bulgular: İncelenen 155 hastanın 133’ü (%85,8) erkek olup yaş ortalaması 36,6± 15,4 yıldı. YT olan olgu-larda NLO ortalaması 9,4±10,9, YT olmayan olgularda 5,1±5,1 saptandı, bu fark istatistiksel anlamlı değildi(p>0,05). Basit tıbbi müdahale (BTM) ile giderilemeyen olguların NLO ortalaması 8,6±8,6 olup, BTM ile gide-rilebilir ve travmatik değişim olmayan gruplara göre daha yüksekti ve Bonferroni düzeltmeli Mann WitneyU testine göre bu farklar anlamlıydı (p=0,0001). Kırık saptanan olgularda NLO ortalaması 8,9±9,4 iken, kırıksaptanmayan olgulara göre daha yüksekti ve bu fark istatistiksel olarak anlamlıydı (p=0,002). TLO ortalamadeğerleri ile gruplar arasında, istatistiksel anlamlı fark saptanmadı (p>0,05).Sonuç: Yüksek NLO değerleri ile yaralanmanın ağırlığı arasında anlamlı bir ilişki mevcuttur. TLO’na göre NLO,adli travmatolojik açıdan yaralanmanın ağırlığını belirlemede yardımcı bir biyobelirteç olarak kullanılabilir.Bu ilişkinin patofizyolojisinin anlaşılması için, daha fazla araştırma yapılması gereklidir.
Abstract
Objectives: Neutrophil-to-Lymphocyte Ratio (NLR) and Platelet-to-Lymphocyte Ratio (PLR) are the biological markers that show the systematic inflammation. The aim of this study is to suggest the role of NLR and PLR in order to determine the injury severity in forensic traumatology. Methods: The patients whose ethanol analyses were done by the hospital automation system between 01.06.2015 and 01.11.2015 at the biochemistry laboratory of the university hospital, were retrospectively determined. The data were collected from the electronic patient files. The socio-demographic characteristics, the severity of the injury, the level of ethanol, NLR and PLR of the data were analysed. The analyses was made by SPSS. Results: 133 of the 155 (85.8%) patients were male and the mean age was 36.6± 15.4 year. The mean NLR of the injuries which cannot be treated with a simple medical intervention was 8.6±8.6 and it was higher than the groups with the injuries which can be treated with a simple medical intervention and without a traumatic change; this difference was statistically significant according to the Mann Witney U test with Bonferroni correction (p=0.0001). At the cases with fractures the mean NLR was 8.9±9.4 and it was higher than the ones without any fracture and this difference was also statistically significant (p=0.002). Conclusion: There is a relationship between high NLR and the severity of injury. NLR can be used as a biological marker to estimate the severity of injury better than the PLR. In order to understand the pathophysiology of the relationship more research should be done.