Emperyalizm Karşıtlığı ve Kemalizm: tek-Parti dönemindeEuropacentrisme'in tasfiyesi ve iktibasçı inkılâbtartışmaları

Anti-Imperialism and Kemalism: discussions onLiquidation of Europacentrisme and Adaptive reformism in the Single Party Era

Özet

Tek-parti döneminin düşünce tarihi, dönemin fikir ayrılıklarını ele alırken, genel olarak iktisatpolitikaları tartışmalarına odaklanmıştır. Bu makale ise şu ana kadar üzerinde çok durulmamışbir fikir ayrılığına odaklanmayı hedefliyor. Celâl Nurinin Türk İnkılâbı kitabını (1926) ve ŞevketSüreyyanın Kadro yazılarını tartışarak, Kemalist entelektüeller arasındaki farklı modernleşmetahayyüllerini değerlendiriyor. 1920ler ve 1930lar boyunca, Kemalist entelektüeller bir dizi ku- ramsal sorunla karşı karşıya kalmışlardı. Bu sorunların başlıcası Batı dışı bir toplumda modern- leşmenin hangi temeller üzerine inşa edileceğiydi. Bu makale koşulsuz Batılılaşmadan yana tavırkoyan Celâl Nuri ile ve özgün modernleşme projesinin gereğini savunan Şevket Süreyyanın yaz- dıklarına odaklanarak Kemalizm içi bu tartışmayı incelemeyi hedeflemektedir.

Abstract

The intellectual history of the single-party era has been mostly studied by focusing on debatesover economic policies. This article focuses on an under-studied debate. By analyzing Celâl Nuri sTurkish Revolution (1926) and Şevket Süreyya s Kadro articles, it discusses different imaginati- ons of modernity conceived by different Kemalist intellectuals. Throughout the 1920s and 1930s,Kemalist intellectuals encountered a series of theoretical questions. The basic question was aboutthe basis of modernization project in a non-Western society. By revisiting Celâl Nuri, who wasin favor of an unconditional and comprehensive Westernization and Şevket Süreyya, who wasin favor of an authentic modernization project, this article analyzes this intra-Kemalist debate.