Dergiler / Ulusal Travma ve Acil Cerrahi Dergisi / 2018 / Cilt: 24 - Sayı: 6
Yüksek dereceli karaciğer ve dalak hasarında nonoperatif tedavinin etkinliği
- Sayfa
- 569–574
- DOI
- —
Özet
AMAÇ: Her ne kadar çocukluk çağında künt karaciğer ve dalak travmasında nonoperatif tedavi yaklaşımı tercih edilir olsa da, klinikler arasında kullanılan algoritmalarda ciddi farklılıklar bulunmaktadır. Amerikan Pediatrik Cerrahi Birliği (APSA) rehberinin grade V karaciğer ve dalak hasarını içermemesi ile birlikte, yüksek dereceli karaciğer ve dalak hasarına yaklaşım halen tartışmalıdır. Bu çalışmanın amacı; yüksek dereceli karaciğer ve dalak hasarı olan hastalara nonoperatif tedavi yaklaşımıyla ilgili tecrübelerimizi sunmaktır. GEREÇ VE YÖNTEM: Ocak 2012–Ocak 2017 tarihleri arasında Marmara Üniversitesi Hastanesi Acil Servisine başvuran hastalardan künt karın travmasına bağlı karaciğer ve dalak hasarı nedeniyle kliniğimizde takip edilen hastalar çalışmaya alındı. Hastaların yaş, cinsiyet, travma şekli, organ hasarının derecesi, eşlik eden organ hasarı, yoğun bakımda ve hastanede kalış süresi, transfüzyon ihtiyacı olması, tedavi yöntemi (operatif-nonoperatif) şeklinde olan verileri geriye dönük olarak analiz edildi. Grade I, II, III derece olan organ hasarları düşük dereceli olarak; grade IV, V olan organ hasarları ise yüksek dereceli olarak sınıflandırıldı. BULGULAR: Acil servise başvuran 2800 çocuk travma olgusundan künt karın travmasına bağlı radyolojik görüntülemelerinde karaciğer ve dalak hasarı tespit edilip kliniğimizde yatırılan 88 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların 41’inde izole karaciğer hasarı, 39’unda izole dalak hasarı, 8’inde ise her iki organda hasar izlendi. Her iki organda hasar izlenen hastalarda yüksek dereceli hasarı olan organ hangisiyse o gruba dahil edildi. Yüksek dereceli (29), düşük dereceli (17) karaciğer hasarı izlendi. Yüksek dereceli (21), düşük dereceli (21) dalak hasarı izlendi. Hastaların %34’ünde (30 hastada) eşlik eden organ hasarı izlendi. Nonoperatif tedavi 83 hastaya (%94) uygulanabildi; 5 hastaya (%6) ise cerrahi uygulanması gerekti. Yüksek dereceli karaciğer hasarı olan hastalarda düşük dereceli karaciğer hasarı olanlara göre, hastanede yatış süresi, yoğun bakım ünitesinde (YBÜ) yatış süresi ve transfüzyon ihtiyacı anlamlı ölçüde yüksek bulundu (sırasıyla p; 0.001, 0.001,
Abstract
BACKGROUND: Although a nonoperative treatment approach is preferred for blunt liver and spleen trauma in childhood, there aresignificant differences between clinics in the algorithms used. The approach to high-grade liver and spleen injury is still controversial,particularly as grade V liver and spleen injuries are not included in the American Pediatric Surgical Association guideline. The aim ofthis study was to present experience with a non-operative treatment approach to children with high-grade liver and spleen injuries.METHODS: Pediatric patients who were referred to Marmara University Hospital’s emergency department between January 2012and January 2017 due to liver and spleen injury related to blunt abdominal trauma and who were followed up in the clinic were includedin the study. The data were analyzed retrospectively in terms of age, sex, type of trauma, degree of organ damage, accompanying organdamage, duration of intensive care unit (ICU) and hospital stay, need for transfusion, and treatment method (operative-nonoperative).Grade I, II, or III organ damage was classified as low-grade, while grade IV and V organ lesions were classified as high-grade.RESULTS: Of 2800 patients who were diagnosed by radiological imaging with liver and spleen injuries due to blunt abdominal traumaand hospitalized in the clinic, 88 were included in the study. Isolated liver injury was determined in 41 patients, while 39 had an isolatedspleen injury, and 8 had injuries to both organs. An accompanying organ injury was observed in 30 (34%) patients. In all, 83 (94%) patientsunderwent non-operative treatment and a surgical approach was required for 5 patients (6%). Patients with high-grade liver injury hada significantly longer period of hospitalization, duration of ICU stay, and greater transfusion requirement, compared with patients withlow-grade liver injury (p=0.001, 0.001, and