Dergiler / Türk Yoğun Bakım Dergisi / 2019 / Cilt: 17 - Sayı: 4
Hatay Devlet Hastanesi Yoğun Bakım Ünitesine Başvuran Hastalardan İzole Edilen Vankomisine Dirençli Enterococcus faecium İzolatlarının Moleküler Karakterizasyonu
- Sayfa
- 204–208
- DOI
- —
Özet
Amaç: Bu çalışmada, Hatay Devlet Hastanesi yoğun bakım ünitesine başvuran hastalardan izole edilen 23 vankomisine dirençli Enterococcus faecium (VREfae) suşunun vankomisine olan direnç mekanizmalarının, virülans genlerinin ve klonal ilişkilerinin belirlenmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: İzolatların vankomisin minimal inhibitör konsantrasyon (MİK) değerleri E-testi ile antimikrobiyallere olan duyarlılıkları ise disk difüzyon yöntemi ile saptandı. VREfae izolatları arasında klonal ilişki pulsed-field jel elektroforezi (PFGE) ile belirlendi. Vankomisin direnç (vanA, vanB, vanC, vanD, vanE ve vanG) ve virülans genleri (asa1, esp, gelE, hyl ve cylA) polimeraz zincir reaksiyonu (PZR) yöntemi ile araştırıldı. Bulgular: Bütün izolatlar vanA geni taşıdığı tespit edildi ve izolatların 17’si (%73,9) en az bir virülans geni yönünden pozitif bulundu. En yaygın virülans geni olan esp, dokuz izolatta tek başına ve iki izolatta ise hly geni ile birlikte saptandı. hly geni tek başına beş izolatta tespit edilirken ve incelenen diğer virülans genleri (asa1, gelE ve cylA) ise hiçbir izolatta tespit edilmedi. İzolatların tamamı çoğul direnç fenotipi gösterdi. İzolatların vankomisin MİK değerleri E-test ile ≥256 µg/mL olarak bulundu. PFGE analizi izolatların beş farklı klustera (A, B, C, D ve E) ve 14 farklı pulsotipe ayrıldığını gösterdi. İzolatlar arasında aynı PFGE band profillerinin görülmesi hastane ortamları ile hastalar arasında karşılıklı bulaşmanın olduğunu gösterdi. Sonuç: VRE kaynaklı enfeksiyonların prevalansını azaltmak ve hastane ortamlarında etkili kontrol önlemleri almak için VRE’nin direnç patternlerini ve moleküler özelliklerinin sürekli olarak izlenmesi gerekmektedir.
Abstract
Objective: In this study, it was aimed to determine vancomycin resistancemechanisms, virulence genes and clonal relationships of 23 vancomycin-resistant Enterococcusfaecium (VREfae) strains isolated from patients admitted to intensive care unit of Hatay StateHospital.Materials and Methods: Minimal inhibitor concentration (MIC) values of vancomycin weredetermined by E-test and antimicrobial susceptibility of the strains was determined by discdiffusion method. The clonal relationship among VREfae isolates was determined by pulsed-fieldgel electrophoresis (PFGE). Additionally, vancomycin resistance (vanA, vanB, vanC, vanD, vanE andvanG) and virulence genes (asa1, esp, gelE, hyl and cylA) were investigated by polymerase chainreaction (PCR) method.Results: All isolates harbored vanA gene and 17 isolates (73.9%) were positive for at least onevirulence gene. The most common virulence gene was esp, which was detected in nine isolatesalone and in two isolates together with hly gene. The hly gene was detected in five isolates aloneand the other virulence genes (asa1, gelE and cylA) were not observed in any isolates tested. Allisolates showed multidrug resistance phenotype. Vancomycin MIC values of the isolates werefound to be ≥256 µg/mL by E-test. PFGE analysis revealed 14 different pulsotypes in five clusters(A, B, C, D and E). The presence of identical PFGE patterns indicated that there was a crosstransmission at hospital settings.Conclusion: Continuous surveillance of resistance patterns and molecular characteristics of VREare needed to reduce the prevalence of infections caused by VRE and to take effective controlmeasures in hospitals.