Obstrüktif Uyku Apne Sendromlu Hastalarda Eritrosit Dağılım Genişliği ve Santral Kornea Kalınlığının Değerlendirilmesi

Erythrocyte Distribution Width and Central Corneal Thickness in Patients with Obstructive Sleep Apnea Syndrome

Özet

Amaç: Obstrüktif uyku apne sendromunda (OUAS) doku hipoksisi eritrosit dağılım genişliğinde (EDG) ve sekonder oküler komplikasyonlarda artışa neden olur. Bu çalışmada, değişik şiddetlerdeki OUAS hastalarında doku hipoksisine bağlı santral kornea kalınlıkları (SKK) ile EDG arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya yaş ve cinsiyet yönünden benzer 23 hafif, 22 orta ve 25 ağır dereceli toplam 70 OUAS hastası ile eşlik eden komorbiditesi bulunmayan 30 sağlıklı birey alındı. EDG otomatik kan sayım cihazı kullanılarak, SKK ise spektral optik koherans tomografi yöntemi ile ölçüldü. Bulgular: Ağır OUAS hastalarında EDG değerleri, orta (p=0,042) ve hafif (p=0,015) hastalara oranla daha yüksekti. Kontrol grubunda EDG, hafif OUAS (p=0,011) ve orta OUAS (p=0,038) gruplarına kıyasla istatistiksel olarak anlamlı daha yüksekken, ortalama SKK değerleri arasında anlamlı fark yoktu (p=0,45/p=0,14). Kontrol grubu (r=-0,22 p=0,25) ile hasta grubu (r=-0,1 p=0,63) arasında EDG ve SKK değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir korelasyon yoktu. EDG’nin, apne-hipopne indeksi (r=0,334, p=0,001) ve minimum oksijen satürasyonu (r=-0,29, p=0,004) ile korelasyonu istatistiksel olarak anlamlıydı. Sonuç: Çalışmamızda OUAS hastalarında EDG’nin kontrol grubuna göre daha yüksek olduğunu bulduk. Bu nedenle EDG, OUAS’li hastalarda ateroskleroz riskinin erken teşhisi için önemli bir tanı aracı olarak kullanılabilir ve OUAS’de hipoksi korneal saydamlık için gerekli olan metabolik aktiviteyi etkilemektedir.

Abstract

Objective: Tissue hypoxia results in an increased erythrocyte distribution width (EDW) and secondary ocular complications in obstructive sleep apnea syndrome (OSAS). Thus, this study aimed to investigate the correlation between EDW and central corneal thickness (CCT) in patients with varying OSAS severities. Materials and Methods: This study included 70 patients with OSAS (23 mild, 22 moderate, and 25 severe cases) and 30 healthy participants. EDW was measured using an automated blood cell counter. CCTs were measured by spectral-domain optic coherence tomography. Results: The EDW values were significantly higher in patients with severe OSAS than with moderate (p=0.042) and mild (p=0.015) OSAS. Additionally, EDW values were significantly higher in the control group than in patients with mild (p=0.011) and moderate OSAS (p=0.038). The control group and the patient group did not significantly differ in the mean CCT values (p=0.45/p=0.14). No statistically significant correlation was found between EDW and CCT values in the control group (r=-0.22, p=0.25) or patient group (r=-0.1, p=0.63). The correlations between RDW and apnea-hypopnea index (r=0.334, p=0.001) and minimal oxygen saturation (r=-0.29, p=0.004) were statistically significant. Conclusion: Our study revealed that EDW was higher in patients with OSAS than control group. Therefore, EDW can be used as an important diagnostic tool for the early diagnosis of atherosclerosis risk in patients with OSAS. The required metabolic activity for the sustainability of corneal transparency is thought to be affected by hypoxia in OSAS.