Lenfatik malformasyonlar ve tedavileri

Özet

Damarsal anomalilerin sınıflandırılmalarında süregelen karışıklık, 1982 yılında yapılan yeni sınıflandırma ile, plastik ve rekonstrüktif cerrahi literatüründe büyük ölçüde giderilmiş olsa da, lenfatik malforasyonlar halen pek çok değişik histopatolojik tanılar ile klinisyenlerin karşısına çıkabilmeltedirler. Bu çalışmada, son yedi yıl içerisinde kliniğimize başvuran lenf damarı anomalileri retrospektif olarak incelenerek, almış oldukları histopatolojik tanılar, lezyonların klinik ve morfolojik özellikleri ile birlikte değerlendirilmiştir. Ayrıca değişik klinik özellikler ile karşımıza çıkan bu malformasyonların uygun takip ve tedavi şekilleri de avantaj ve dezavantajları ile birlikte tartışılmıştır. Lenfatik malformasyonların tedavisinde öncelikli yöntem olarak kabul gören cerrahi eksizyonun hangi genişlikte yapılacağı da tartışmalıdır. Kliniğimizde, limitli ve yüzeyel eksizyonlar yerine, bu lezyonların çevre anatomik yapıları da dikkate alarak mümkün olduğunca geniş ve derin fasya seviyesinden eksize edilmeleri tercih edilmektedir. Oluşacak fonksiyonel ve estetik kayıplar nedeniyle kısmi eksizyonların yapılabildiği durumlarda ise hastalar olası tekrarlar açısından uyanlarak yakın takip altında tutulmaktadırlar.

Abstract

Though the classification system accepted in 1982, cleared out the controversies among the classification of vascular abnormalities in the plastic and reconstructive surgery literatüre, lymphatic malformations are still presented to the clinicians under different histopathological diagnosis. in this study, the lymph vessel abnormalities which were presented to our clinic within the last seven years, were retrospectively reviewed. The clinical and morphologic features of the lesions were evaluated with their histopathological diagnosis. Treatment and clinical follow-up of these malformations were assessed with their advantages and disadvantages. The extent of surgical excision in the treatment of lymphatic malformations is also controversial. in our clinic, instead of limited excisions, these lesions are treated with wide excisions including the deep fascial layers. When ever partial excisions are to be performed, in order to prevent aesthetic and functional losses, the patients are warned about possible future recurrences and kept under close clinical follow-ups