Clinico-Pathological Study to Evaluate Oral Lichen Planus for the Establishment of Clinical and Histopathological Diagnostic Criteria Oral Liken Planusun Değerlendirilmesinde Geçerli Olan Klinik

Oral Liken Planusun Değerlendirilmesinde Geçerli Olan Klinik ve Histopatolojik Tanısal Kriterlerin Saptanmasına Yönelik Klinikopatolojik Çalışma

Özet

Amaç: Oral kaviteyi tutan liken planus ve likenoid lezyonlar,zorluğu yaratan benzer klinikopatolojik özellikler gösterirler. Bundan dolayı, bu çalışmada 2003 yılında Van der Meij veder Waal tarafından önerilen oral liken planus ve oral likenoid lezyonlarda modifiye WHO tanı kriterleri temel alınarak oralplanus tanısında geçerli olacak klinik ve histopatolojik korelasyonu saptamak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada, 50si prospektif, 50si retrospektif olmak üzere 100 oral liken planus olgusu klinik ve histopatolojik olarak değerlendirilmiştir. Prospektif olgular, oral liken planus ve oral likenoid lezyon klinik tanısına dayanarak toplanmıştır. Retrospektif olgular ise histopatolojik olarak oral liken planusalmış olgulardan seçilmiştir. Olgular, oral liken planus ve likenoid lezyonlar için önerilen modifiye tanı kriterleri temel alınarakklinik hem histopatolojik olarak değerlendirilmiştir. Oralplanus son tanısına, sadece klinik ve histopatolojik tanı korelasyonu elde edildikten sonra varılmıştır. Bulgular: Son tanısı oral liken planus olan olgularda hem prospektif hem de retrospektif olgular için üç gözlemcinin gözlemcilergörüş birliği, yüksek tekrarlanabilirliği işaret eden iyi ve çokbulunmuştur. Yine de, prospektif ve retrospektif çalışma gruplarında klinikopatolojik korelasyon sonucunda gerçek oral liken planustanısı sırasıyla %38.0 ve %54.0 olarak gözlenmiştir. Sonuç: Sonuçlar, oral liken planus son tanısında klinikopatolojikrelasyonun prospektif çalışma grubunda hafif, retrospektif çalışma grubunda orta derecede olduğunu göstermiştir. tanı Van liken tanısı hem liken arası iyison ko-

Abstract

Objective: Lichen planus and lichenoid lesions affecting the oral cavity show similar clinico-pathological features creating a diagnostic dilemma. Hence, the aim of the present study was to establish a clinical and histopathological correlation in the diagnosis of oral lichen planus, based on the modified WHO diagnostic criteria of oral lichen planus and oral lichenoid lesions proposed by Van der Meij and Van der Waal in 2003. Material and Method: In the present study, 100 cases of oral lichen planus were clinically and histopathologically analyzed. Out of the 100 cases, 50 were prospective and 50 were retrospective cases. Prospective cases were collected based on the clinical diagnosis of oral lichen planus and oral lichenoid lesion. Retrospective cases were collected based on the histopathological diagnosis of oral lichen planus. Both the clinical and histopathological analyses were performed based on a proposal for a set of modified diagnostic criteria of oral lichen planus and oral lichenoid lesion. A final diagnosis of oral lichen planus was made only after the correlation of the clinical diagnosis with the histopathological diagnosis. Results: The interobserver agreement among three observers for both prospective and retrospective cases in the final diagnosis of oral lichen planus was found to be good to very good indicating high reproducibility. However, the final diagnoses of true oral lichen planus after clinico-pathological correlation in prospective and retrospective study groups appeared to be 38.0% and 54.0% respectively. Conclusion: The results of the present study revealed mild to moderate clinico-pathological correlation in the final diagnosis of oral lichen planus for the prospective and retrospective study groups respectively.