Dergiler / Türk Osteoporoz Dergisi / 2011 / Cilt: 17 - Sayı: 1
Diz osteoartritli hastalarımızda risk faktörleri ve osteoartrit-osteoporoz ilişkisi
- Sayfa
- 14–20
- DOI
- —
Özet
Amaç: Osteoartrit (OA), kıkırdak ve sinovial dokularda çeşitli travmatik, biyomekanik, inflamatuar ve genetik faktörlerin etkisiyle meydana gelen yapım ve yıkım süreçlerinin bozulmasıyla birlikte ortaya çıkan dejeneratif bir hastalıktır. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışmada 127 diz OA’li hastamızda risk faktörlerini ve ayrıca OA-OP ilişkisini değerlendirdik. Diz OA’li hastalarda risk faktörleri yaş, cinsiyet, obezite, menapoz, bağ laksitesi, DM, eklemde yaralanma, genetik yatkınlık, proprioseptif defektlerdir.Bulgular: Radyografik diz OA’i ile WOMAC ve lequesne gibi ağrı ve dizabiliteyi değerlendiren testlerin skorları arasında ilişki gözlenmezken, obezite ile WOMAC ve lequesne skorları arasında anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Dolayısıyla obezite, diz OA’inde bir dizabilite determinantıdır. Sigaranın OA’e karşı protektif etkisi olduğunu, ancak bunun daha geniş kontrol grubu içeren çalışmalarla doğrulanması gerektiğini düşünüyoruz. El OA’i ile diz OA’i arasında, genel literatüre uygun olarak anlamlı bir beraberlik saptadık. Bu ilişki, radyografik hastalık şiddeti arttıkça güçlenmektedir. Klinik inflamasyon bulgusu olmayan diz OA’li hastalarımızdaki CRP değerlerinin kontrol olgulardan istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha yüksek saptanması nedeniyle, OA’de kronik inflamatuar bir cevabı yadsıyamamaktayız. Serum kolesterol, lipit düzeyleri ve kan basıncı ile OA arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Ancak DM varlığı, radyografik OA progresyonunu hızlandırmaktadır. Serum ürik asit düzeyleri, hasta grubumuzda kontrol gruptan anlamlı olarak yüksek saptanmıştır. Yüksek serum ürik asidinin, özellikle GOA’ in multifaktöriyel etyolojisinde rol oynadığı şeklindeki genel literatür bilgisi, bizim sonuçlarımızca da desteklenmiştir. Sonuçlar: Sonuçlarımıza göre yaş, cinsiyet, menapoz ve genetik yatkınlık daha çok diz OA insidansına etkili iken; obezite, menapoz süresi, bağ laksitesi, DM daha çok diz OA progresyonuna etkili görünmektedir. (Türk Osteoporoz Dergisi 2011;17:14-20)
Abstract
Aim: Osteoarthritis (OA) is a degenerative disease, that developes as a result of the impairment of formation and destruction processes in cartilage and sinovial tissues, with the effect of various traumatic, biomechanic, inflammatory and genetic factors. Material and Methods: In this study, risk factors and relation between OA and OP (osteoporosis) is evaluated in 127 patients with knee OA. Age, gender, obesity, menopause, ligamentous laxity, DM, injury of joint, genetic predisposition and propri oceptive defects are the risk factors in knee OA.Results: No relation was observed between radiographic knee OA and scores of tests which evaluate pain and disability such as WOMAC and Lequesne; but there was a significant relation between obesity and WOMAC and Lequesne scores. Thus, obesity is a disability determinant in knee OA. We think that smoking has protective effects on OA, but this claim has to be proven with studies containing large control groups. In accordance with literature, we determined a significant concurrence between hand and knee OA. This relation gets stronger as severity of radiographic disease increases. In our patients with knee OA depriving clinical inflammation signs, CRP values were higher than control group and this was statistically significant. Therefore, we may not deny a chronic inflammatory response in OA. No significant relation observed between serum cho- lesterol values, lipid values, blood pressure and OA. However, presence of DM accelerates the radiographic progression of OA. Serum uric acid levels were significantly higher in our OA patients than in controls. The literature data, that high serum uric acid levels play role especially in generalised OA’s multifactorial etiology, is also supported by our results. Conclusion: Age, gender, menopause and genetic predisposition seemed to have more effects on the incidence of knee OA; while obesity, period of menopause, ligamantous laxity and DM seemed to have more effects on OA progression according to our results. (Turkish Journal of Osteoporosis 2011;17:14-20)