Postmenopozal Osteoporoz Tedavisinde Denosumabın Etkinliği: Bir Yıllık Takip, Tek Merkezli Çalışma

Effectiveness of Denosumab in Postmenopausal Osteoporosis Treatment: A 1-yr Follow-upSingle-center Study

Özet

Amaç: Denosumab, nükleer faktör kappa-beta ligandının reseptör aktivatörüne karşı geliştirilmiş humanize bir monoklonal antikordur. Çalışmanın amacı, yeni nesil bir ilaç olan denosumabın postmenopozal osteoporoz (OP) tedavisinde etkinliğini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Temmuz ve Eylül 2020 arasında toplam 15 postmenopozal OP hasta dosyası dahil edildi. Denosumabın kemik mineral yoğunluğu (KMY) değerleri üzerindeki etkisi tedavi öncesi ve 12. ay kontrolünde total lomber omurga, total kalça ve femur boyun T-skorları ve g/cm2 değerleri üzerinden değerlendirildi. Bulgular: Bir yıllık tedaviden sonra, toplam lomber omurga, femur boynu ve toplam kalça T-skorları önemli ölçüde azaldığı ve toplam lomber omurga ve toplam kalça KMY’lerinin anlamlı olarak arttığı görüldü (p=0,006, p=0,041, p=0,016, p=0,002, p=0,001, sırasıyla). Bir yıllık tedaviden sonra femur boynundaki KMY’de istatistiksel olarak anlamlı bir iyileşme saptanmadı (p=0,053). Bir yılın sonunda toplam lomber omurga kemik yoğunluğunda %17, kalça toplam kemik yoğunluğunda %26 ve femur boynu kemik yoğunluğunda %12 artış tespit edildi. Sonuç: OP, dünyada yaygın görülen bir kas iskelet sistemi problemi olup, daha fazla hastanın katılımının sağlandığı, uzun takip süreli, randomize karşılaştırmalı çalışmalar literatüre katkı sağlayacaktır.

Abstract

Objective: Denosumab is a humanized monoclonal antibody that targets the receptor activator of nuclear factor kappa-beta ligand. This study aimed to evaluate the effectiveness of denosumab, a new-generation drug, in treating postmenopausal osteoporosis (OP). Materials and Methods: The study included 15 postmenopausal OP patient files between July and September 2020. The effect of denosumab on bone mineral density (BMD) was evaluated using T-scores and gr/cm2 at the lumbar spine total, total hip, and femoral neck before the treatment and at the 12th month control. Results: After 1 year of treatment, total lumbar spine, femoral neck, and total hip T-scores significantly decreased, whereas total lumbar spine and total hip BMDs significantly increased (p=0.006, p=0.041, p=0.016, p=0.002, p=0.001, respectively). There was no statistically significant improvement in BMD in the femoral neck after 1 year of treatment (p=0.053). At the end of 1 year, total lumbar spine bone density increased by 17%, total hip bone density increased by 26%, and femoral neck bone density increased by 12%. Conclusion: Since OP is a global public health issue, long-term, randomized comparative studies with more patients are required.