Dergiler / Türk Oftalmoloji Dergisi / 2005 / Cilt: 35 - Sayı: 1
Fako cerrahisinde ön segment görüşünü azaltan yoğun gözyaşı çökeltilerin yapay gözyaşı preparatlarıyla giderilmesi
- Sayfa
- 29–34
- DOI
- —
Özet
Amaç: Fako cerrahisi sırasında özellikle gözyaşı yapısı bozulmuş hastalarda görülen ve cerrahın net görüşünü engelleyen aşırı yoğunluktaki gözyaşı film tabakası çökeltilerinin koruyucu madde içermeyen yapay gözyaşı damlaları ile çözülerek giderilmesi ve bu damlaların etkinliğinin karşılaştırılması.Yöntem: Fareler üzerinde bir klinik öncesi hayvan toksisite çalışması yapıldı. 3 gruba ayrılmış (n=7) 21 fare üzerinde %2 Povidon solüsyonu (Protagent SE® A damlası), %5 Povidon solüsyonu (Oculotect Fluid Sine® B damlası), %1.4 Polivinil Alkol ve %0.6 Povidon solüsyonu (Refresh® C damlası) uygulandı. Her gruptan 4 farenin dört sağ gözüne parasentez uygulamasından sonra birer damla yapay gözyaşı damlatıldı. Ayrıca cerrahi sırasında gözyaşı preparatlarının ön kamaraya girebileceği olasılığını taklit etmek için her gruptan 3'er farenin sağ göz ön kamarasına parasentez yerinden girilerek yapay gözyaşı verildi. Sol gözler kontrol olarak kullanıldı. Otuz dakika sonra farelerin yaşamına son verilerek, histopatolojik inceleme için gözlere enükleasyon yapıldı. Klinik öncesi toksisite çalışması tamamlandıktan sonra, A, B, C damlaları ve kontrol olarak da Dengeli Tuz Çözeltisi (DTÇ), ön kamara görüşünü engelleyen yoğunlukta gözyaşı çökeltileri olan olgularda, kapsüloreksis sırasında göz yüzeyinin irrigasyonu için kullanıldı. Damla öncesi ve sonrası cerrahi sahanın fotoğrafları çekildi. Ayrıca damlaların etkinliği bir puanlama sistemi kullanılarak karşılaştırıldı. Sonuçlar: Klinik öncesi toksisite çalışmasında yapay gözyaşı damlatılan gözlerle, kontrol gözleri arasında histopatolojik incelemede farklılık gözlenmedi. Klinik çalışmada, çökeltileri gidermede en etkili damla A damlası idi (9.6±0.54 puan). B ve C damlalarının etkinliği sırasıyla 7.8±0.83 ve 6.8±0.83 puan olup, aralarında istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktu (p=0.15; Z= -1.64). DTÇ'nin etkinliği (0+0.0 puan), her 3 damlanın etkinliğinden istatistiksel olarak anlamlı derecede düşüktü (p=0.001; Z= -2.83).Tartışma: Ön segment görüşünü engelleyen yoğun çökcltili hastalarda, özellikle kapsüloreksis gibi ön kapsülü net görmenin kritik olduğu aşamalarda, koruyucu madde içermeyen steril yapay gözyaşı damlaları kullanılması görüntüyü netleştirerek, oluşabilecek komplikasyonları önleyebilir.
Abstract
Purpose: To eliminate excessive tear film precipitations usually seen in patients with a compromised tear film hindering surgeon's visualization during phaco surgery by dissolving with preservative-free artificial tear drops, and to compare their efficiencies. Methods: A preclinical animal toxicity study was carried out. 2% Povidone solution (Prota-gent SE® Drop A), 5% Povidone solution (Oculotect Fluid Sine® Drop B), 1.4% Polyvinyl Alcohol and 0.6% Povidone solution (Refresh® Drop C) were applied on 21 outbred mice divided into 3 groups (n=7). After a paracentesis, a drop of artificial tears was instilled in 4 right eyes of 4 mice from each group. Intentional intracamcral injection of the tested artificial tears through the paracentesis was done in 3 right eyes of 3 mice in each group to simulate the possibility of the artificial tears penetrating the anterior chamber intraoperatively. Left eyes were used as controls. The mice were sacrificed after 30 minutes and their eyes were enucleated for histopathological analysis. After completion of the preclinical toxicity study, Drops A, B, C and Balanced Salt Solution (BSS, as control) were used for irrigation of the ocular surface in patients showing heavy precipitations hindering anterior segment visualization during capsulorhexis. The surgical field before and after artificial tear application was documented with photographs. Further, a scoring system was used to compare the efficiencies of the drops. Results: In the preclinical toxicity study, there was no histopathological alteration in eyes which received the artificial tears compared to control eyes. In the clinical study, Drop A was found to be the most efficient in eliminating the precipitates (9.6±0.54 points; p=0.001; Z= -3.24). The efficiencies of Drops B and C were 7.8±0.83 and 6.8±0.83 points respectively with no statistically significant difference between each other (p=0.15; Z= -1.64). The efficiency of BSS (0±0.0 points) was significantly lower than all 3 drops statistically (p=0.001; Z= -2.83). Conclusions: In cases with excessive tear film precipitations hindering anterior segment visualization, the use of sterile, preservative-free artificial tears can prevent potential complications by ameliorating vision, especially during such steps as capsulorhexis when a clear view of the anterior capsule is critical.