Retinanın damarsal hastalıklarına bağlı gelişmiş diffüz maküla ödemlerinde vitre içi triamsinolon enjeksiyonu

Intravitreal triamcinolone injection in diffuse macular edema association with retinal vascular disorders

Özet

Amaç: Retinanın damarsal hastalıklarına bağlı diffüz maküla ödemlerinde vitre içi triamsinolon enjeksiyonunun tedavi edici etkisini araştırmak ve komplikasyonları incelemek. Materyel ve Metod: Retinanın damarsal hastalıklarına bağlı olarak gelişmiş ve lazer foto-koagülasyona yanıt vermeyen 15 hastanın 15 gözündeki maküla ödeminin tedavisi için vitre içine 4 mg triamsinolon enjeksiyonu uygulandı. Gözlerin 11'inde diyabetik retinopati, 3'ünde ven dal ve birinde ven kök tıkanması bulunmaktaydı. Hastaların tedavi öncesi ile tedaviden bir, üç ve altı ay sonra görme keskinlikleri alındı ve Optik Koherens Tomografi (OKT) ile maküla kalınlıkları ölçüldü. Tedavi öncesi görme keskinliği ile maküla kalınlığı tedavi sonrası verileriyle karşılaştırıldı. Ayrıca yan etkiler ve komplikasyonlar kaydedildi. Bulgular: Tedavi öncesi 0,04 ± 0,25 olan görme keskinliği 1. ayda 0,13 ± 0,28, 3. ayda 0,15 ± 0,27 ve 6. ayda 0,11 ± 0,30 olarak ölçüldü. Tedavi öncesine göre birinci, üçüncü ve altıncı ayda istatistiksel olarak anlamlı artış saptandı. Diyabetik gözlerdeki artış altıncı ayda kaybolurken (p=0,414), ven dal tıkanması olan gözlerde devam etti (p=0,004). Tedavi öncesi ortalama 587,4 ± 153,9 um olan maküla kalınlığı 1. ayda 225,7 ± 63,0 ram, 3. ayda 236,1 ± 83,9 um, 6. ayda 513,5 ± 216,5 um olarak Ölçüldü. Tedavi öncesine göre maküla kalınlığında 1. ve 3. ayda anlamlı bir azalma olurken 6. ayda bu etkinin kaybolduğu gözlendi. Göz içi basıncı artışı en önemli yan etki olarak saptandı. Sonuç: Çeşitli damarsal hastalıklara bağlı gelişen diffüz maküla ödemi tedavisinde vitre içi triamsinolon enjeksiyonunun maküla kalınlığını azalttığı, görme keskinliğini arttırdığı; ancak oluşan etkinin enjeksiyondan altı ay sonra azaldığı ve özellikle diyabetik ödemlerde tümüyle kaybolduğu saptandı.

Abstract

Purpose: To investigate the therapeutic efficacy and complications of intravitreal triamcinolone injection in macular edema due to the vascular disorders of retina. Material and Methods: Four mg triamcinolone acetonide was injected into the vitreous cavity of 15 eyes of 15 patients with diffuse macular edema due to retinal vascular disorders and unresponsive to laser photocoagulation. Of those eyes; 11 had diabetic retinopathy, 3 had branch retinal vein occlusion and one had central retinal vein occlusion. Visual acuities were recorded and macular thickness was measured by Optical Coherence Tomography (OCT) before and one, three and six months following the treatment. Pretreatment visual acuity and macular thickness measurements were compared with post treatment data. Side effects and complications were also recorded. Results: Pretreatment mean visual acuity of 0.04 ± 0.25 changed to 0.13 ± 0.28, 0.15 ± 0.27 and 0.11 ± 0.30 at the first, third and sixth months following the treatment, respectively. Statistically significant gains were noted in the first, third and sixth postoperative months. Improvement of visual acuity disappeared in diabetic patients at the sixth month (p=0,414), while treatment benefit continued in eyes with branch vein occlusion throughout the follow-up (p=0,004). The pretreatment macular thickness of 587.4 ± 153.9 um changed to 225.7 ± 63 urn, 236.1 ± 83.9 um and 543.5 ±216.5 um in the first, third and sixth months after treatment, respectively. Macular thickness decreased significantly in the first and third months but the change at the sixth month was not different from the pretreatment value. Intraocular pressure increase was found to be the most important side effect. Conclusion: Intravitreal administration of triamcinolone was found to decrease macular thickness, improve visual acuity in macular edema associated with retinal vascular disorders but those treatment benefits were somewhat diminished in all and completely lost in diabetic patients after six months.