Dergiler / Koşuyolu Heart Journal / 2018 / Cilt: 21 - Sayı: 3
Romatizmal Mitral Kapak Hastalığı Ülkemizde Güncelliğini Koruyor mu? Romatizmal Kökenli Mitral Kapak Replasmanı Erken ve Uzun Dönem Sonuçlarımız
- Sayfa
- 198–203
- DOI
- —
Özet
Giriş: Bu çalışmanın amacı kliniğimizde etyolojik olarak sık görülen romatizmal mitral kapak hastalığı tedavisinde uyguladığımız mitral kapak replasmanı sonrası erken ve uzun dönem sonuçları sunmaktır. Hastalar ve Yöntem: Temmuz 2008 ila Aralık 2017 tarihleri arasında kliniğimizde mitral kapak replasmanı yapılan tüm olgular geriye dönük olarak incelendi. Çalışmaya, romatizmal etyoloji zemininde mitral kapak replasmanı olan olgular dahil edildi. Primer olarak önem verilen sonuçlar, postoperatif mortalite oranları, geç dönem sağkalım oranları ve geç dönem mortaliteye etki eden faktörler idi. Bulgular: Çalışmaya 88 hasta dahil edildi. Dört (%4.5) hastada ilk 30 gün içinde mortalite görüldü. Preoperatif dönemde AF ritmi bulunan ve eş zamanlı aritmi cerrahisi uygulanan 19 (%21.6) hastanın 11 (%12.5)’i sinüs ritmine döndü. Tüm hastaların 5 yıllık sağkalım oranı %77.9 idi. Mitral darlık, yetmezlik ve kombine mitral darlık ve yetmezlik patolojisine göre 5 yıllık sağkalım oranları sırası ile %72.6, %81.8 ve %86.7 idi ve gruplar arasında istatistiksel olarak fark yoktu (Log Rank, p= 0.63). Uzun dönem mortaliteye etki eden bağımsız prediktörler preoperatif kronik böbrek yetmezliği varlığı (HR: 33.4, %95 CI: 4.1-272.3, p= 0.001) ve kardiyopulmoner baypas süresi (HR: 1.05, %95 CI: 1.02-1.08, p< 0.001) idi (Cox regresyon). Sonuç: Romatizmal mitral kapak hastalığı, kırsal ve sınır ötesinden gelen göç nedeniyle ülkemizde halen güncelliğini korumaktadır. Rekürrensin önlenmesi, efektif kapak orifis alanının sağlanması ve sol ventrikül çıkım yolu darlık riskini azaltması açısından kapak replasmanı sonuçları oldukça iyi olup, daha iyi bir seçenek olmaktadır. Ayrıca uzun dönem sağkalıma etkisi açısından preoperatif kronik böbrek yetmezliği varlığında önlemlerin alınması ve operasyon esnasında uzamış kardiyopulmoner baypas sürelerinden kaçınılması gereklidir.
Abstract
Introduction: The purpose of this study was to present early and long-term results of mitral valve replacement in the treatment of rheumatic mitral valve disease, encountered frequently as an etiology in our clinic. Patients and Methods: All patients undergoing mitral valve replacement in our clinic between July 2008 and December 2017 were retrospectively reviewed. Patients with rheumatic mitral stenosis and/or regurgitation were included in the study. Primary outcome of interest was early mortality rates, long-term survival rates, and independent predictors of long-term survival. Results: In total, 88 patients were included in the study. Early mortality was observed in 4 (4.5%) patients. Concomitant arrhythmia surgery was performed in 19 (21.6%) patients with preoperative atrial fibrillation, and 11 of the 19 (12.5%) patients showed sinus rhythm after the operation. Overall 5-year survival rate was 77.9%. When compared to the valve pathologies, 5-year survival rates was 72.6% in patient group with isolated mitral stenosis, 81.8% in patient group with isolated mitral regurgitation, and 86.7%, in patient group with combined mitral stenosis and regurgitation. There was no statistically significant difference among the groups (p= 0.63). The existence of preoperative chronic renal failure (HR, 33.4; 95% CI, 4.1-272.3; p= 0.001) and cardiopulmonary bypass time (HR, 1.05; 95% CI, 1.02-1.08; p< 0.001) were independent predictors of long-term survival. Conclusion: Rheumatic mitral valve disease remains a problem in our country due to rural and border migration. Valve replacement is an optimal choice and produces satisfactory results in terms of prevention of recurrence and provision of effective valve orifice area. In addition, it is necessary to take precautions in the presence of preoperative chronic renal failure and to avoid prolonged cardiopulmonary bypass periods during the operation to ensure long term survival.