Paranasal sinus mucoceles with ıntraorbital extension

Yaran KOBAN, Yekta ŞENDUL, Şeyho Cem YÜCETAŞ, Halil Hüsein ÇAĞATAY, Selma ŞEKER, Sıtkı Mert ULSAY, Can PAMUKCU, Metin EKİNCİ, Mehmet Ersin OBA

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı orbital uzanım gösteren paranazal sinus mukosellerinin klinik özelliklerinin, yönetiminin ve tedavi sonuçlarının bildirilmesi. Gereç ve Yöntem: Bu retrospektif çalışmada 2005-2012 yılları arasında orbitaya uzanım gösteren paranasal sinus mukoseli tanısı ile tedavi edilmiş 11 hasta çalışma kapsamına alındı. Hastalara ait klinik özellikler, uygulanan tedavi modaliteleri ve karşılaşılan komplikasyonlar kayıt altına alınarak, analiz edildi. Bulgular: Orbital mukoseli olan 11 hasta (ortalama yaş 47,6±15,6 (25-69) yıl) çalışma kapsamına alındı. Olgularda saptanan en sık başlangıç semptom ve bulguları; 7 hastada (%63,6) proptozis, 6 hastada (%54,5) çift görme ve 6 hastada (%54,5) göz hareketlerinde kısıtlılık idi. Hastaların 6sında (%54,5) mukoselin kaynağı frontal sinus, 3ünde (%27,3) etmoidal sinus ve 2sinde (%18,2) maksillar sinus idi. Mukosele endoskopik olarak ulaşılabilen 8 hastada (%72,7) fonksiyonel endoskopik sinüs cerrahisi ve nazal kaviteye marsupiyalizasyon işlemi uygulandı, ancak endoskopik olarak ulaşmanın mümkün olmadığı frontal sinus lateraline yerleşik 3 olguda (%27,3) eksternal yaklaşımla osteoplastik flep tekniği, endoskopik yaklaşımla kombine edilmiştir. Ameliyat sonrası tüm hastaların bulguları gerilerken, bilateral frontal sinus mukoseli olan hasta haricinde nüks veya komplikasyon görülmedi. Bu hastada saptanan nüks tekrarlanan endoskopik girişimle geriledi ve ek komplikasyon izlenmedi. Tart flma: En sık mukosel kaynağı frontal ve etmoid sinusler idi. Proptozis, glob hareketlerinde kısıtlılık, çift görme en sık karşılaşılan bulgular idi. Mukosele endoskopik olarak ulaşılabilen olgularda fonksiyonel endoskopik sinus cerrahisi ile iyi sonuç alınabilirken, endoskopik olarak ulaşmanın mümkün olmadığı olgularda eksternal yaklaşımla osteoplastik flep tekniği ile başarılı sonuçlar alınabilmektedir. (Turk J Ophthalmol 2014; 44: 297-300)

Abstract

Objectives: The aim of this study was to report the clinical features, management, and outcome of patients with paranasal sinus mucocele with intraorbital extension. Materials and Methods: Eleven patients who were diagnosed and treated for paranasal sinus mucocele with intraorbital extension between 2005-2012 were included in this retrospective study. The clinical characteristics, treatment modalities, and complications were recorded and analyzed. Results: The records of 11 patients (aged 25 to 69, mean 47.6±15.6 years) with orbital mucocele were included in this study. The most frequent initial symptoms and findings were proptosis in 7 patients (63.6%), diplopia in 6 patients (54.5%), and ocular movement limitation in 6 patients (54.5%). The origin of the orbital mucocele was frontal sinus in 6 patients (54.5%), ethmoidal sinus in 3 patients (27.3%), and maxillary sinus in 2 patients (18.2%). Eight patients whose mucoceles were approachable with endoscopy (72.7%) were treated with functional endoscopic sinus surgery (ESS) and marsupialization of the sinus to the nasal cavity. Three patientsmucoceles (27.3%) were located in the lateral side of the frontal sinus and were unapproachable with endoscopy. In these patients, the endoscopic approach was combined with the osteoplastic flap technique by external approach. After surgery, all the patients findings and symptoms improved; only one patient who had recurrent bilateral mucoceles required additional surgery. This recurrence was regressed by endoscopic surgery and no additional complications were observed. Conclusion: The frontal and ethmoidal sinuses were the most common origin of orbital mucoceles. Proptosis, limitation of eye movements, and diplopia were the most frequently detected signs in patients with orbital mucocele. Endoscopic sinus surgery produced favorable results in patients with an endoscopically approachable mucocele, and the osteoplastic flap technique with external approach led to successful results in patients with endoscopically unapproachable mucoceles. (Turk J Ophthalmol 2014; 44: 297-300)