Vitreomaküler Traksiyon Sendromu Tedavisi için Pnömatik Vitreolizis

Özet

Amaç: Tam kat maküla deliği (TKMD) ile birlikte olan veya olmayan vitreomaküler traksiyon sendromlu (VMT) hastalarda, vitre içigenleşebilir gaz enjeksiyonu sonrası arka vitre ayrılma oranlarını saptamaktır.Gereç ve Yöntem: VMT (11 göz) ve VMT ile birlikte orta büyüklükte TKMD (2 göz) bulunan 12 ardışık hastanın 13 gözü geriyedönük olarak incelenmiştir. Bu hastalara 0,3 mL saf sülfür hekzaflorid (SF6) veya perfloropropan (C3F8) gazı vitre içine enjekte edilmiştir.Enjeksiyon sonrası hastalara VMT ayrılmasına kadar geçen süre boyunca, yarım saatte bir 10-15x başın öne ve arkaya hareketini içeren“su içen kuş” manevrasının yapılması önerilmiştir. Her vizitte tam oftalmik muayene ve optik koherens tomografi tetkiki yapılmıştır.Bulgular: Bütün hastalarda (12 hastanın 13 gözü), ortalama 5,2 günde (1-19 gün) VMT ayrılması sağlanmıştır. Ortalama VMTayrılma süresi 5,2 gündür (1-19 gün). VMT’li küçük TKMD bulunan 2 maküla deliğinin kapanmadığı görülmüştür. Ortalama santralsubmaküler kalınlık 361 µm’den 263 µm’e istatistiksel anlamlı olarak azalmıştır (p=0,007). Ortalama görme keskinliği, pnömatikvitreolizis (PV) öncesi 0,44 LogMAR olup, son vizitte ortalama 0,25 LogMAR’a yükselmiştir (p=0,003). Bir gözde işlem sonrası retinayırtığı saptanmıştır ve lazer retinopeksi ile başarıyla tedavi edilmiştir. Bir hastada da ön kamerada gaz saptanmış olup, göz içi basıncıstabil seyredilmiştir. Ek komplikasyon gelişmemiştir.Sonuç: VMT’nin tedavisi amacıyla, C3F8 ve SF6 gazları ile uygulanan PV etkin, hızlı, güvenli, düşük maliyetli ve minimal invaziv birtedavi yöntemidir. Bu yöntem ile TKMD kapanması elde edilememiştir.

Abstract

Objectives: To evaluate the posterior vitreous release rates after a single injection of expansile gas in patients with vitreomacular traction (VMT) syndrome with or without associated full-thickness macular hole (FTMH). Materials and Methods: Thirteen eyes of 12 consecutive patients with VMT (11 eyes) or VMT+FTMH (2 eyes) were reviewed retrospectively. Intravitreal injection of 0.3 mL of pure sulfur hexafluoride (SF6) (9 eyes) or perfluoropropane (C3F8) (4 eyes) was performed. Bobbing the head forward and backward similar to ‘drinking bird’ head movements was instructed until VMT release. Full ophthalmic examination and optical coherence tomography was performed at each visit. Results: VMT was released in all patients (100%) and mean release time was 5.2 days (1-19 days). Macular hole closure was not achieved in either of the two eyes with FTMH. Mean central subfield thickness decreased significantly from 361 µm to 263 µm (p=0.007). The mean pretreatment visual acuity was 0.44 LogMAR, which significantly improved to 0.25 LogMAR at the last visit (p=0.003). One of 13 eyes had retinal tear after the procedure which was successfully treated with laser retinopexy. Gas migration to the anterior chamber occurred in one patient. No other complications were observed. Conclusion: Pneumatic vitreolysis with C3F8 and SF6 gases is a relatively safe, low-cost, and minimally invasive treatment modality for VMT. However, FTMH closure could not be achieved with pneumatic vitreolysis