Behçet Üveiti: Tanı ve Tedavide Güncel Yaklaşım

Özet

Behçet hastalığı tekrarlayan enflamasyonla karakterize multisistemik bir hastalıktır. Etiyopatogenezi tam olarak aydınlatılamamışsa da, hem doğumsal, hem de edinsel immün sistem, genetik yatkınlık ve çevresel faktörlerin rol oynadığı düşünülmektedir. Üçüncü ve dördüncü dekatdaki erkeklerde daha sık görülür ve daha ağır seyreder. Hastalığın seyrinde en sık tutulan organ gözdür. Göz tutulumu (Behçet üveiti) bilateral, tekrarlayan non-granülomatöz panüveit ve tıkayıcı retinal vaskülitle karakterizedir. Arka segmentin tekrarlayan atakları kalıcı retinal hasar ve makülar skar, maküla atrofisi ve optik atrofi gibi komplikasyonlara yol açarak kalıcı görme kaybına neden olabilir. Erken ve agresif immünmodülatör tedavi ve gerektiğinde biyolojik ajanların kullanılması tekrarlayan atakların önlenmesi ve görme prognozunun iyileştirilmesinde en önemli faktörlerdir.

Abstract

Behçet’s disease is a chronic, multisystem inflammatory disorder characterized by relapsing inflammation. Although its etiopathogenesis has not yet been clarified, both the adaptive and innate immune systems, genetic predisposition, and environmental factors have all been implicated. It is more frequent and more severe in males in the third and fourth decades of life. The eye is the most frequently involved organ in the course of the disease. Ocular involvement (Behçet’s uveitis) is characterized by bilateral recurrent non-granulomatous panuveitis and occlusive retinal vasculitis. Recurrent inflammatory episodes in the posterior segment may lead to permanent vision loss due to irreversible retinal damage and complications such as macular scarring, macular atrophy, and optic atrophy. Early and aggressive immunomodulatory treatment and the use of biologic agents when needed are crucial for preventing recurrences and improving visual prognosis.