Gliom Cerrahisinde Ek Yöntemler

Özet

Tüm glial tümörler içerisinde en malign ve en sık görüleni glioblastomlardır. Tüm glial tümörlerin insidansı daha da yüksek olmaküzere glioblastomların görülme sıklığı ortalama 5,26/100.000 olarak bildirilmiştir. Glioblastomun prognozu kötüdür ve yaşam kalitesiile yaşam süresini belirgin olarak azaltır. Güncel tedavi protokolleri ile yaşam süresinin uzatılması amaçlanmaktadır. Benign ya damalign glial tümörlerde rezeksiyon miktarıyla yaşam süresi arasında paralellik olduğu bilinmektedir. Ancak bu tümörlerin, beynin ensık görülen benign tümörleri olan menenjiomların aksine belirgin sınırları yoktur. İyi sınırlı olmayan gliomlarda maksimum rezeksiyonunen az morbiditeyle gerçekleştirilebilmesi için sürekli yeni yardımcı teknikler geliştirilmiştir. Bunlar arasında intraoperatif manyetikrezonans görüntüleme (iMRG), ultrasonografi (USG) kullanımı, uyanık cerrahi, intra-operatif beyin haritalandırma ve floresan ajanlarınkullanılması gibi yöntemler sayılabilir. Glial tümör cerrahisinde geliştirilen tüm intra-operatif yardımcı tekniklerin kullanılmasındamorbiditenin azaltılması ve rezeksiyon miktarının artırılması amaçlanmaktadır. Her bir yöntemin maliyet, kullanım zorluğu ya dakolaylığı, sensitivite yönlerinden avantajları ve dezavantajları vardır. Derlememizde güncel yardımcı tekniklerin tüm yönleriyle elealınması amaçlanmıştır.

Abstract

Glioblastoma is the most common and malignant tumour among all glial tumours. Even though overall glioma incidence is much higher, the incidence of glioblastoma has been reported as 5.26/100,000. The prognosis of glioblastoma is poor and significantly reduces the quality of life and survival. Current treatment protocols aim to prolong the life span. Whether benign or malignant, the life span is directly proportional to the extent of the glial tumour resection. Unlike meningiomas, these tumours cannot be delineated clearly from the brain parenchyma. New additional techniques including intraoperative magnetic resonance imaging, intraoperative ultrasound, awake craniotomy, intraoperative brain mapping and the use of fluorescent agents have been developed to ensure maximum resection with minimal morbidity. All adjunct intraoperative techniques developed for glial tumour surgery aim to reduce morbidity and increase the extent of resection. Each technique has advantages and disadvantages in terms of cost, difficulty or ease of usage, and sensitivity. In this review, we aimed to cover all aspects of current adjunct techniques.