Ağrı Cerrahisinde Güncel Gelişmeler ve Gelecek

Özet

Beyin cerrahisinin, en başından beri, ağrının aferent nosiseptif yollarını doğrudan kesebilme potansiyelinden dolayı “inatçı ağrı” için en mantıklı tedavi yöntemi olduğu düşünülmüştür. Neredeyse her tür ağrı, ağrının iletim yolları engellenerek, ablasyon veya nöromodülasyon yoluyla, sinyallerin bilinç düzeyine iletilmesini önleyeceği basit fikrine dayanarak, herhangi bir beyin cerrahisi prosedürü ile tedavi edilmiştir. ‘’İnatçı ağrı’’, tüm tedavilerin (nöroşirürji dışındaki) “uzun” bir süre boyunca kullanılmasına rağmen devam eden ağrı olarak tanımlanmaktadır. Meydana geliş biçimi ve tutulan dokuya yönelik olarak başlıca nosiseptif ve nöropatik olmak üzere iki farklı ağrı tipi vardır. Nosiseptif ağrı, dokulardaki hasar sonucu ortaya çıkan ağrıdır; somatik veya visseral doku kaynaklı olabilir. Nöropatik ağrı ise somatosensöriyel sistemde lezyon veya hastalık sonucu ortaya çıkar. Cerrahi yaklaşım başlıca iki ana alt kategoriye ayrılmaktadır: “ablasyon” veya “nöromodülasyon”. Nöromodülasyon, elektriksel veya kimyasal olabilmektedir. Periferik Sinir Stimülasyonu, Spinal Kord Stimülasyonu, Derin Beyin Stimülasyonu, Motor Korteks Stimülasyonu başlıcalarıdır. Temel ablatif prosedürler arasında; perkütan rizotomi, orta hat miyelotomi, kordotomi ve intrakraniyal ablasyonlar arasında singulotomi, trigeminal nevralji veya küme baş ağrısı için gasser ganglionunu hedef alan prosedürler yer almaktadır. Son klinik araştırmalar, nöromodülasyon terapilerinde enerjinin nöral yapılara verilme şeklinin önemini vurgulamıştır. Bu, son birkaç yıl içinde yeni dalga formları ve stimülasyon paradigmalarının geliştirilmesine odaklanmanın bir sonucu olarak ortaya çıkmıştır.

Abstract

From its very beginning, neurosurgery appeared to offer the most logical therapy for “intractable pain” because of its potential ability to directly interrupt pain’s afferent nociceptive pathways. At one time or another, almost every type of pain has been treated by some form of neurosurgical procedure based on the simple notion that blocking pain’s pathways, by either ablation or neuromodulation, would prevent transmission of its signals into consciousness. The essential criterion of pain justifying a neurosurgical treatment is its intractable character. Although the severity of the pain experienced by the patient is often obvious to the clinician, evaluation of pain’s intensity requires a battery of “objective” tests that make use of visual and psychological scales. Neurosurgeons distinguish 2 categories of surgery: “ablation” or “neuromodulation.” Neuromodulation may be either electrical or chemical. Peripheral Nerve, Spinal Cord, Deep Brain and Motor Cortex Stimulations are the leading applications. The principal ablative procedures include percutaneous rhizotomy; midline myelotomy; cordotomy; and, among the intracranial ablations, cingulotomy and procedures aimed at the Gasser ganglion for trigeminal neuralgia or cluster headache. Recent clinical studies have emphasized the importance of applying energy to neural structures in neuromodulation therapies.