Dergiler / Türk Nöroşirürji Dergsi / 2020 / Cilt: 30 - Sayı: 3
Torakolomber Omurga Travmalarına Giriş: Epidemiyoloji, Yaralanma Mekanizmaları,Sınıflamalar ve İnstabilitenin Değerlendirilmesi
- Sayfa
- 403–409
- DOI
- —
Özet
Gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde künt travmalar, önde gelen mortalite ve morbidite nedenleridir. Bu künt travmalardan sonrameydana gelen omurga kırıklarının oransal olarak çok daha az olmasına rağmen, hasta üzerinde sosyal olarak, ekonomik olarak vetıbbi olarak ciddi etkileri ve sonuçları olabilir. Omurganın post-travmatik yaralanma insidansı, tüm kemik kırıkları ile karşılaştırıldığında%4-23 olarak belirtilmiştir. Omurga kırıklarının %96’sı torakolomber bölge kırıklarıdır ve torakolomber vertebra kırıkları da genelliklegeçiş bölgesi olduğu için torakolomber bileşkede görülür. Gençlerde genellikle yüksek enerjili travmalar sonucu gerçekleşen omurgakırıkları, yaşlılarda osteoporoz ve yaşlanan omurga nedeni ile daha düşük enerjili travmalar sonucunda da olabilir. Omurga kırıklarınınsınıflandırılması hastanın tedavi planı açısından oldukça önemlidir. Geçmişteki sınıflandırmalar 2 veya 3 kolon stabilitesi ve yaralanma mekanizmaları baz alınarak yapılmıştır. Bununla birlikte günümüzde daha sık kullanılan sınıflandırmalar ise posterior ligamentkompleksini ve yaralanmanın morfolojisini tanımlayıp hastanın nörolojik muayenesini değerlendiren sınıflandırmalardır. İdeal birsınıflandırma basit, anlaşılabilir olmalıdır ve tedavi seçeneklerini belirlemede yardımcı olmalıdır.
Abstract
Blunt trauma is a leading cause of mortality and morbidity in industrialized and developing countries. Although fractures of the spine occur only in a small proportion of blunt trauma patients, they often have serious consequences on the social, economical and medical status of the patient. The incidence of post traumatic spinal column injuries compared to all bone fractures is reported 4-23%. Thoracolumbar vertebral fractures are seen in 96% of spinal fractures and are usually located in the thoracolumbar junction as it is the transition zone. Spinal fractures, which usually occur as a result of high-energy traumas in young people, may also be the result of lower-energy traumas due to osteoporosis and aging spine in the elderly population. In the past, classification systems defined 2 or 3 column stability and the mechanism of injury. However, recent classification systems discuss the integrity of the posterior ligamentous complex, define the morphology of the injury, and evaluate the neurological condition and status of the patient. The ideal classification should be relatively simple and facilitate choosing the management and treatment options.