Alzheimer hastalığında antioksidan vitaminler

Özet

Bilimsel zemin: Oksidatif stres, çeşitli kolaylaştırıcı faktörlerle serbest oksi jen radikallerinin artmış üretimi ya da antioksidan savunma mekanizmalarının zayıflaması olarak tanımlanabilir. Sonuç olarak ön plan da lipid yapılar olmak üzere belli başlı hücresel yapıtaşlarında hasar ortaya çıkmaktadır. Alzheimer hastalığının (AH) patogenezine ilişkin tartışmalar sürmekle birlikte, oksidatif stres mekanizmasının önemli rolü olduğuna ilişkin kanıtlar ve düşünceler giderek artmaktadır. Amaç: Çalışmamızda AH olgularında serumdaki antioksidan vitamin düzeylerini normal bireylerle karşılaştırılmayı amaçladık. Gereç ve yöntemler: AH bulunan 98 hasta ve yaş, cinsiyet, sosyokültürel düzey ve beslenme düzeyi açısından uyumlu, kognitif olarak sağlıklı 76 kontrol bireyde vitamin A, C ve E'nin serum düzeylerini karşılaştırdık. Sonuçlar: Kontrol bireylerle karşılaştırıldığında hasta grubunda vitamin A ve vitamin C düzeylerini anlamlı düzeyde düşük olarak saptadık. Serum vitamin E düzeyleri açısından ise anlamlı fark saptamadık. Antioksidan özel likleri bilinen üç vitaminden ikisinin serum düzeylerini özellikle erken evre AH olgularında düşük bulmamız dikkat çekiciydi. Yorum: Bu değişiklikler hasta ve kontrol bireylerin ayrımında bir belirteç olabilir; özellikle Hastalığın erken döneminde saptanması halinde hastalığın önlenmesi, geciktirilmesi ya da tedavis için geliştirilecek stratejiler için bir zemin oluşturabilir.

Abstract

Antioxidant Vitamins in Alzheimer's Disease Scientific background: Oxidative stress can be defined as the increased production of free oxygen radicals with the effects of various facilitating factors, or the failure of the antioxidant defense mechanisms. As a result, damage occurs in the certain cellular structures, especially in the lipid ones. Although the pathogenesis of Alzheimer's Disease (AD) is still controversial, the role of the oxidative stress mechanisms in the pathogenesis is growing up gradually. Objectives: To compare the serum levels of patients with AD and normal subjects and look if any difference can be predictive in between the two groups. Materials and methods: In this study, the serum levels vitamin A, C and E (antioxidant vitamins) were studied in 98 patients with AD, and age, sex, socioculturally and nutritionally matched 76 control subjects. Results: When compared with the control subjects, vitamin A and vitamin C were found to be decreased in AD patients. There was no significant difference in the serum level of vitamin E between two groups. Two of the three vitamins known as their antioxidant properties found to be decreased especially in AD patients who are on mild stage of disease. Conclusion: These variations in serum levels of antioxidant vitamins can be predictive in distinguishing the patients and control subjects and as detected in the early stages of the disease, new strategies can be developed to prevent, to delay or to treat the disease.