Dergiler / Türk Mikrobiyoloji Cemiyeti Dergisi / 2014 / Cilt: 44 - Sayı: 1

Hastalık Etkeni Mayalarda Patojenliğin Evrimi

Evolution of the Pathogenicity in Virulent Yeasts

Sayfa
1–9
DOI
—

Özet

Günümüzde mikroplarda virulansın konak ile mikroorganizma arasındaki karşılıklı etkileşimin bir sonucu olduğu kabul edilmektedir, çünkü virulans, ilgili genlerin yalnızca duyarlı bir konakta belirtildiği bir özelliktir. Son yıllarda "yeni ortaya çıkan (yeni önem kazanan) "veya "yeniden ortaya çıkan (yeniden önem kazanan) "enfeksiyon hastalıklarına gittikçe artan sayıda rastlanmasında, ekolojik, teknik ve sayısal değişimlerden daha çok, belirli enfeksiyon etkenlerinde patojenliğin evriminin sorumlu olduğu düşü- nülmektedir. Non-albicans türlerinin etken olduğu kandidiyaz olguları son yıllarda artmış olsa da, araştırmacıların çoğu tarafından fırsatçı patojen kabul edilen Candida albicans, günü- müzde de en sık rastlanan patojen Candida türüdür. Cryptococcus neoformans ise birincil patojen bir mantar olarak üzerinde önemle durulmayı gerektirmektedir. C. albicans'ın virulans faktörleri arasında adhezinler, proteolitik ve lipolitik enzimler ve fenotipik değişim yani, biyofilm oluşturma ve Hsp90 sayılabilir. Çeşitli enfeksiyonlardan ve kommensal yaşamdan izole edilen suşlarda genotipik farklara rastlanmıştır. Patojen kandidaların, sıcakkanlı hayvanlarda, invaziv enfeksiyona bağlı olmaktan çok, kommensal yaşam koşullarında evrim geçirdikleri ileri sürülmüştür. C. neoformans'ın virulans faktörleri olarak, kapsül, melanin, lakkaz, üreaz, fosfolipaz ve 37°C'de üreyebilme yeteneği, dev hücreler, hücre duvarı yapısında oluşan değişimler ve Hsp90 tanımlanmıştır. C. neoformans'ın çevrede aynı ortamda bulunduğu bakteriler, protozoonlar, nematodlar, böcekler ve bazı memeli hayvanlarda milyonlarca yıl öncesinden başlayan karşılıklı ilişkiler sırasında virulansının evrildiğini ve evrimin hâlen sürmekte olduğu gösterilmiştir.

Abstract

Today, it is well known that virulence is a result of the relationship between the host and the microorganism. Indeed, virulence is a characteristic encoded by genes expressed only in susceptible hosts. It is suggested that the reason of the increase in the frequency of emerging and re-emerging infections in recent years is mostly due the evolution of pathogenicity rather than ecological, technical and quantitative alterations. Although the candidiasis cases caused by non-albicans species has increased in recent years, Candida albicans, generally recognized as an opportunistic pathogen by many researchers, is the major pathogenic Candida species today. Cryptococcus neoformans needs to be emphasized as a primary pathogen. Adhesins, proteolytic- and lipolytic enzymes, phenotypic changes, biofilm formation and Hsp90 are to be taken into account as virulence factors of C. albicans. Genotypic differences are determined in strains isolated from clinical specimens and from commensal life. It has been suggested that pathogenic Candida strains have evolved in warmblooded animals, during commensal life conditions unrelated to invasive invasive infections. Capsule, melanin, laccase, urease, phospholipase, growth ability at 37°C, titan cells, alterations in the cell wall and Hsp90 are to be taken into account as virulence factors of C. neoformans. It has been shown that C. neoformans have evolved by means of the relationship with certain protozoa, nematodes, arthropods and some mammals that live together in the same environment. The evolution has begun million years ago and is still going on.