YAVUZ SULTAN SELÎM’İN TÜRKÇE ŞİİRLERİ

Özet

Farsça divan sahibi olan Yavuz Sultan Selim’in Türkçe şiir yazmadığı veya bunlarınbir veya birkaç beyitten ibaret olduğu eski kaynakların çoğunlukla ittifak ettiklerive günümüzde de söylenegelen bir husustur. Bununla birlikte, bazı şair tezkirelerindeve günümüzde hazırlanan kimi şiir antolojilerinde Yavuz’un az sayıda da olsaTürkçe şiirlerine yer verilir. Bu çalışmada öncelikle konuya ilişkin kaynakların ayrıntılıbir değerlendirmesi yapılmış, çalışmanın metoduna dair bilgi verilmiş, nihayetYavuz Sultan Selim’e aidiyeti hususunda emin olduğumuz 23 ve büyük ihtimalleona ait olduğunu düşündüğümüz 5 adet olmak üzere 28 adet Türkçe şiir, kaynaklarıgösterilmek ve tenkit ve tahkik edilmek suretiyle neşredilmiştir. Bunların arkasındanda Yavuz Sultan Selim’e mi, aynı mahlası kullanan torunu II. Selim’e mi ait olduğunutespit edemediğimiz 20 adet manzume metnine yer verilmiştir.Hiç Türkçe şiir yazmadığı iddiaları bulunan Yavuz Sultan Selîm’in biyografikkaynaklarda tespit edilen birkaç şiirinden çok fazla sayıda şiirinin tespit edilmiş olması,konunun siyasi veçhesinin de bulunması hasebiyle oldukça önemlidir.Bu çalışmada, birinci el kaynaklar olan şiir mecmuaları ve cönkler kullanılmış;şiirlerin kaynaklarını göstermeyen, özellikle yakın dönemlerde şair padişahlara münhasıranhazırlanan çalışmalardaki manzumeler metin neşrinde kullanılmamıştır.

Abstract

Old resources had agreed on that Selim I, owner of Persian divan, did not write Turkish poems or had little. Even, it is an ongoing issue and still a current debate today. However, some anthologies of today cite Turkish poems of Selim I as some tezkiras (anthology of poet biography) in the past. How? In this study, the question related to the topic is questioned, a detailed evaluation of the sources is made, the method of the study is explained and finally, 28 Turkish poems, including 5 of which (we are) uncertain of their belonging to Selim I are cited (published), critically editted and verified with their sources. Apart from these, 20 poems stayed undetermined that either they belong to Selim I or written by his grandson Selim II who has same penname, are also cited here. Although the debate is still going on (presence of Selim I’s Turkish poems), especially recent anthologies prepared for exclusively sultan poets include and cite Yavuz's Turkish poems without recording any sources about their belongings. This is the problematic case that caused suspicion. Moreover, with this respect, despite the claim that Yavuz did not write Turkish, more than 20 Turkish poems are cited in this study. This also shows that there must be a political side of the issue. In this study, first hand sources such as poetry magazines and cönks were used, and the studies did not show the sources of Selim I’s Turkish poems are not mentioned and the Turkish poems did not have the reliable sources are not included.