Tahmini Ortalama Glukoz Değerinin (eAG) "Diabetes Mellitus"da Kullanımı

Özet

Amaç: Diabetes Mellitus izleminde glisemik belirteçlerin kullanımı komplikasyon gelişiminin önlenmesi açısından önemlidir. Günden güne değişkenlik göstererek anstabil bir belirteç olan açlık plazma glukozu (APG) anlık durumu yansıtırken glike hemoglobin (HbA1c) daha stabil olup 8-12 haftalık glukoz durumunu göstermektedir. Bu yüzden takipte HbA1c güvenilir bir kontrol mekanizmasıdır. Ancak HbA1c ve APG arasında birim farklılığının olması karışıklığa neden olabilir. Bu durumu ortadan kaldırmak için APG ile aynı birimde raporlanan "tahmini ortalama açlık glukozu" (estimated Avarege Glucose, eAG) HbA1c'den hesaplanmıştır. Çalışmamızda eAG kullanımının faydalı olup olmadığını araştırdık. Gereç ve Yöntem: Yapılan retrospektif çalışmada 75 gr Oral Glukoz Tolerans Testi (OGTT) olan 690 hastanın (Non-Diabetes Mellitus, n=141: Prediabetes Mellitus, n=415: Diabetes Mellitus, n=134) sonucu laboratuvar bilgi sisteminden alındı. Hemoglobin sonucu olan 234 hastada hemoglobin konsantrasyonu

Abstract

Objective: The use of glycemic markers in the follow-up of Diabetes Mellitus is important to prevent the development of complications. Glycated hemoglobin (HbA1c) is more stable and exhibits glucose status of 8-12 weeks, while fasting plasma glucose (APG) reflects the current situation, varies from day to day. Therefore, HbA1c is a reliable control mechanism. However, the difference in unit between HbA1c and APG can lead to confusion. To eliminate this condition "Estimated Average Glucose (eAG)" is reported in the same unit with APG, calculated from HbA1c. In our study, we investigated whether it is beneficial to use the eAG. Material and Methods: In the retrospective study, 690 patients with 75 g Oral Glucose Tolerance Test (OGTT) were chosen from the laboratory information system. Hemoglobin concentrations