Kalp transplantasyonunda 3 yıllık deneyim

Özet

Amaç: Son dönem kalp yetersizliğindeki olguların tedavisinde son 20 yılda birçok gelişme gözlenmiştir. Kardiyak transplantasyon bu olgularda uzun dönem sağ kalım oranına sahip en uygun tedavi yöntemidir. Materyal ve Metod: Son 3 yıllık periyotta kliniğimizde 18 olguya kardiyak transplantasyon uygulanmıştır. Hastaların 5'i kadın 13'ü erkek idi. Yaş ortalaması 44.7±14.1 idi (21-63 yaş). Etiyoloji 10 hastada idiopatik dilate kardiyomiyopati, 7 hastada ise iskemik kardiyomiyopati idi. Tüm olgularda biatrial teknikle ortotopik KT uygulandı. Ortalama kardiyak iskemi süresi 171,4±78.5 dakikadır (101-335 dakika). Hastaların tümüne üçlü immunosüpresif tedavi protokolü (siklosporin A, prednisone, azathioprine) uygulanmıştır. Rejeksiyon izleminde rutin olarak endomiyokardiyal biyopsi kullanılmıştır. Tüm olgular yılda bir kez koroner anjiyografi uygulanmaktadır. Bulgular: Perioperatif mortalite 2 olgu ile %11.1'dir. Bir olguda uzamış entübasyon, 2 olguda da erken dönemde akut böbrek yetersizliği gelişmiştir. Bir olgu sepsis, 1 olgu hemofagositik sendrom, 2 olgu aspergillus pnömonisi, 1 olgu da stafilokok pnömonisi nedeniyle kaybedilmiştir. Mortalitelerin hepsi postoperatif ilk 6 ay içinde gözlenmiştir. Yedi olguda tedavi gerektiren Grade IIIA veya üstü rejeksiyon saptanmıştır. Tartışma: Kardiyak transplantasyondaki ilk deneyimlerimizin sonuçları ümit vericidir. Kardiyak transplantasyon uygulanan olgular rejeksiyon ve enfeksiyon yönünden yakın takip edilmelidir.

Abstract

Several advances have occurred during the past two decades in the management of patients with end-stage heart disease. Cardiac transplantation is the best therapeutic modality to achieve long-term survival for these patients. Cardiac transplantation was performed in 18 patients (13 male and 5 female) during a three-year period. The mean age was 44.7±14.1 years (21-63 years). The etiology was idiopathic dilated cardiomyopathy in 10 patients, and ischemic cardiomyopathy in seven. Orthotopic cardiac transplantation was performed using the biatrial technique. The mean cardiac ischemia time was 170.7±61.7 minutes (101-335 min.). Triple-drug immunosuppression (cyclosporin A, prednisone, azathioprine) was given in all patients. Rejection was monitored by routine endomyocardial biopsy. All patients underwent annual coronary angiography. Results: Perioperative mortality was 11.1% with 2 deaths. Prolonged intubation was needed in 1 patient. Acute renal failure requiring dialysis was seen in 2 patients. One patient died from sepsis, 1 from hemophagocytic syndrome, 2 from aspergillus pneumonia, and 1 from staphylococcus pneumonia. All deaths were doserved within postoperative 6 months. Grade IIIA or greater rejection necessitating treatment was encountered in 7 patients. Conclusion: Our preliminary results encourage us to continue transplantation practice. Close monitoring of rejection and infection is necessary in cardiac transplant patients.