Ekokardiyografi rehberliğinde apikal yaklaşımla perikardiyosentez

Hasan Orhan ÖZER, Vedat DAVUTOĞLU, İbrahim SARI, Mustafa OYLUMLU, Adnan DOĞAN, Musa ÇAKICI, Mehmet AKSOY

Özet

Amaç: Bu çalışmada perikart efüzyonu nedeniyle ekokardiyografi rehberliğinde apikal yaklaşımla perikardiyosentez uygulamalarımızın değerlendirilmesi amaçlandı. Çalışma planı: Çalışmaya, tanı amacıyla veya perikardiyal tamponad ya da semptomatik perikart efüzyonu nedeniyle ekokardiyografi rehberliğinde apikal perikardiyosentez yapılan ardışık 29 hasta (15 erkek, 14 kadın; ort. yaş 49; dağılım 18-72) alındı. Toplam 32 perikardiyosentez uygulaması, işlem başarısı, boşaltılan sıvı miktarı ve komplikasyonlar yönünden değerlendirildi. Bulgular: Perikart sıvısının sık nedenleri malignite (n=6), postperikardiyotomi sendromu (n=5), idiyopatik (n=5), kronik renal yetersizlik (n=4) ve akut miyokard enfarktüsü (n=3) idi. Boşaltılan sıvı miktarı 120 ile 2200 ml arasında değişmekte idi. Kateterin perikartta kalma süresi 24 ile 144 saat arasındaydı. İşleme bağlı mortalite olmadı. Bir hastada ekokardiyografik kontrolde lateral duvarda efüzyon kaldığı görüldü ve kateterin floroskopi altında buraya yönlendirilerek kalan sıvının tamamının boşalması sağlandı. Bir hastada perikart boşluğundan aşırı septasyon ve fibrinöz sıvı içeriğine bağlı olarak yeterli sıvı boşaltılamadığından işlem başarısız kabul edildi. Uygulanan apikal perikardiyosentez işlemlerinde başarı oranı %96.9 idi. Birer hastada sırasıyla tüp drenajı gerektiren hemopnömotoraks, vazovagal reaksiyon, devamlı olmayan ventrikül taşikardisi ve sık ventrikül erken atımları izlendi. Bir hastada sol ventrikül ponksiyonu, bir hastada kateterin plevraya yerleştirilmesi nedeniyle ponksiyon tekrarlandı. Sonuç: Ekokardiyografi rehberliğinde perikardiyosentezde apikal yaklaşım, kateter laboratuvarına ihtiyaç duymadan yatakbaşında rahatlıkla yapılabilmesi, işlem başarısının yüksek, komplikasyonların düşük olması nedeniyle ve özellikle sıvının kalbin anteriyorunda biriktiği olgularda gereksiz cerrahi girişimi azaltacağından mutlaka düşünülmelidir.

Abstract

Objectives: We aimed to evaluate our experience withechocardiography-guided pericardiocentesis with theapical approach for pericardial effusions.Study design: We evaluated 32 pericardiocenteses performed under echocardiography guidance and with theapical approach in 29 patients (15 men, 14 women; meanage 49 years; range 18 to 72 years). Indications were diagnostic purpose, pericardial tamponade, or symptomaticpericardial effusion. Procedural success, the amount ofdrainage, and complications were assessed. Results: Common causes of pericardial effusion weremalignancy (n=6), postpericardiotomy syndrome (n=5),idiopathic (n=5), chronic renal disease (n=4), and myocardial infarction (n=3). The amount of drainage was 120ml to 2,200 ml and the duration of pericardial catheterplacement in the pericardial space was 24 to 144 hours.Mortality did not occur. Echocardiographic control showedresidual effusion in the lateral wall in one case, whichrequired repositioning of the pericardial catheter for complete removal. The procedure failed in one patient due toinsufficient drainage caused by multiple septations andfibrinous fluid in the pericardial space. The success rate ofthe procedures was 96.9%. Four cases developed hemopneumothorax requiring tube drainage, vasovagal reaction, nonsustained ventricular tachycardia, and frequentventricular extrasystoles, respectively. Apical puncturewas repeated in two cases due to erroneous left ventricular puncture and pleural catheter placement, respectively. Conclusion: Echocardiography-guided pericardiocentesis with the apical approach is readily performed bed- side without the need for catheterization laboratory, witha high success rate and low complication rate. It shouldbe considered especially in cases in which anterior pericardial collection is more prominent where it will reduceunnecessary surgical interventions.