Prognostic significance of left ventricular systolic dyssynchrony in patients with nonischemic dilated cardiomyopathy

İskemik olmayan dilate kardiyomiyopatili hastalarda sol ventrikül disenkroni parametrelerinin prognostik önemi

Cihan ÇEVİK, Ali Cevat TANALP, Tansu KARAAHMET, Emre GÜREL, Yelda BAŞARAN, Bülent MUTLU, Gökhan KAHVECİ, Kürşat TİGEN

Özet

Amaç: Kalp yetersizliği tedavisinde sol ventrikül disenkroniparametrelerinin önemi araştırılmakta olan bir konudur.Çalışmamızda iskemik olmayan dilate kardiyomiyopatili hastalarda doku Doppler yöntemi ile saptanan sol ventrikül sistolik disenkroni varlığının prognostik önemi araştırıldı. Ça lış ma pla nı: Çalışmaya iskemik olmayan dilate kardiyomiyopatili 62 hasta (39 erkek, 23 kadın; ort. yaş 40;dağılım 9-77) alındı. Tüm hastalar elektrokardiyografi,doku Doppler görüntüleme de dahil ekokardiyografi veanjiyografi ile değerlendirildi. İntraventriküler gecikme(İVG) süresine göre iki grup oluşturuldu: Grup 1’de İVG≤65 msn olan 10 hasta, grup 2’de İVG >65 msn olan 52hasta vardı. Primer sonlanım noktası tüm nedenlere bağlımortalite olarak belirlendi. Hastalar ortalama 1,253±177gün (dağılım 943-1583 gün) süreyle takip edildi. Bul gu lar: Grup 2 hastalarında anlamlı derecede uzun ortalama İVG süresi (129±68 msn ve 57.5±8.7 msn; p=0.013), dahayüksek oranda sol dal bloku (%30.8 ve %10; p=0.05), dahauzun QRS (145±29 msn ve 129±23 msn; p=0.02) ve dahayüksek mortalite (%55.8 ve %10; p

Abstract

Objectives: Left ventricular (LV) dyssynchrony parametersare still being investigated to guide and optimize treatment inheart failure. We investigated the prognostic importance ofLV systolic dyssynchrony in nonischemic dilated cardiomyopathy (DCM) using tissue Doppler echocardiography. Study design: The study included 62 patients (39 males,23 females; mean age 40 years; range 9 to 77 years) withnonischemic DCM. All the patients were examined byelectrocardiography, echocardiography including tissueDoppler imaging (TDI), and angiography. The patientswere evaluated in two groups depending on the intraventricular delay (IVD) of ≤65 msec (group 1, 10 patients) and>65 msec (group 2, 52 patients). The primary endpointwas defined as overall mortality during a mean follow-upperiod of 1,253±177 days (range 943 to 1583 days). Results: Group 2 patients had a significantly longer meanIVD (129±68 msec vs. 57.5±8.7 msec; p=0.013), higher rateof left bundle branch block (30.8% vs. 10%; p=0.05), longerQRS duration (145±29 msec vs. 129±23 msec; p=0.02),and higher mortality (55.8% vs. 10%; p