Dergiler / Türk Kardiyoloji Derneği Arşivi / 2013 / Cilt: 41 - Sayı: 6
Results of percutaneous coronary intervention for chronic total occlusions of coronary arteries: a single center report
- Sayfa
- 505–512
- DOI
- —
Özet
Amaç: Kronik tam tıkanma (KTT) bulunan damarlara yapılan perkütan koroner girişimler (PKG), KTT içermeyen lezyonlara uygulanan PKG ile kıyaslandığında daha düşük işlem başarısı ve daha yüksek komplikasyon oranlarına sahiptir. Bu çalışmada, yeni donanımlar ile KTTye uygulanan PKG sonrası, lezyon özellikleri ve işlem başarı oranları arasındaki ilişki ve hastane içi sonuçlar incelendi. Çalışma planı: Ağustos 2009 ile Haziran 2012 arasında merkezimizde KTTye PKG yapılan 63 hastanın kaydedilen verileri ileriye dönük olarak değerlendirildi.Bulgular: Tümünde birer KTT saptanan 63 hastanın (ortalama yaş 64±11; %71 erkek) herbiri PKG için alındı. PKGnin başarılı olduğu grupta 46 (ort. yaş 63±10, %70 erkek) ve başarısız grupta 17 hasta (ort. yaş 65±13, %76.5 erkek) vardı. Başarılı revaskülarizasyon yapılan hasta oranı %73 idi.Olguların 61inde öne doğru girişim, iki olguda arkaya doğru girişim yapıldı. Esas strateji 54 olguda (%85.7) kullanılan tek tel tekniği idi. Bunu takiben yedi olguda (%11.1) paralel tel tekniği kullanıldı. Çok değişkenli analizde, orta-ciddi tortiyozite (odds oranı [OO]: 9.732, %95 Güven Aralığı [GA]: 1.783-53.115, p=0.009) ve tıkanma süresi (OO: 1.536, %95 GA: 1.178-2.001, p=0.002) işlem başarısızlığının bağımsız öngördürücüleri olarak bulundu. Hastane içi majör kardiyak olay hiç görülmedi.Sonuç: Çalışmamızda kısmen yüksek PKG başarı oranı ile çok düşük işlem ve hastane içi komplikasyon oranı saptadık. Orta-ciddi tortiyozite, KTTlerin yeni donanım ve tekniklere rağmen PKG ile açılmasının önündeki en önemli problem olarak gözlendi.
Abstract
Objectives: Percutaneous coronary intervention (PCI) for chronic total occlusions (CTOs) is associated with lower rates of procedural success and higher complication rates compared with PCIs in non-CTO lesions. The purpose of this study was to analyze the relationship between lesion characteristics and procedural success rates and in-hospi- tal outcomes after PCI for CTO with novel equipment. Study design: We evaluated the prospectively entered data of 63 consecutive patients undergoing PCI for CTO at our institute between August 2009 and June 2012. Results: A total of 63 patients (mean age: 64±11, 71% male) with one CTO lesion each underwent PCI. There were 46 patients (mean age: 63±10, 70% male) in the CTO success group and 17 patients (mean age: 65±13, 76.5% male) in the CTO failure group. Successful revascularization was achieved in 73% of patients. We used antegrade approach in 61 cases and retrograde approach in 2 cases. Our pre- dominant strategy was single-wire technique, which was used in 54 cases (85.7%), followed by parallel-wire tech- nique in 7 cases (11.1%). Moderate-to-severe tortuosity (odds ratio [OR]: 9.732, 95% confidence interval [CI]: 1.783- 53.115, p=0.009) and occlusion duration (OR: 1.536, 95% CI: 1.178-2.001, p=0.002) were independent predictors of procedural failure in the multivariate analysis. No in-hospital major cardiac events occurred. Conclusion: We have reported a study with a relatively high success rate of PCI with very low procedural and in-hospital complications. Moderate-to-severe tortuosity was observed as the most challenging problem despite the utilisation ofnovel equipment and techniques for CTO recanalization.