Önceden ICD yerleştirilmiş hastalarda kardiyak resenkronizasyon tedavisine geçişte venöz tıkanıklığa bağlı girişimsel zorluklar

Interventional challenges due to venous occlusion during cardiac resynchronization therapy in patients with prior cardioverter-defibrillator implantation: Case report

Özgür Ulaş ÖZCAN, Ömer AKYÜREK, Başar CANDEMİR, Veysel Kutay VURGUN, Ali Timuçin ALTIN

Özet

Kardiyak resenkronizasyon tedavisi (KRT) tıbbi tedaviye dirençli ileri sistolik kalp yetersizliğinde tedavinin temeli haline gelmiştir. Fakat bu yöntem aralarında %30'a varan yanıtsızlık oranı, geleneksel transvenöz yolla en uygun bölgeye elektrotun yerleştirilememesi, zor anatomi veya venöz kapakçıkların bulunuşu nedeniyle koroner sinüsün kanülasyonundaki başarısızlıkların da olduğu birçok sınırlılıklara sahiptir. Önceden implante edilebilir kardiyoverter defibrilatör (ICD) yerleştirilmiş hastalarda venöz tıkanıklıkların varlığı da KRT için engel oluşturabilir. Bu yazıda venöz tıkanıklığı olan iki hasta sunuldu.

Abstract

Cardiac resynchronization therapy has become a mainstay of treatment for advanced systolic heart failure refractory to medical management. However, several limitations may affect this therapy, including a non-response rate of nearly 30%, failure to implant the leads via conventional transvenous route in an optimal location, and inability to cannulate the coronary sinus branches due to difficult anatomy or presence of venous valves. Venous occlusion may also present as a potential obstacle in patients with prior implantation of cardioverter-defibrillator. Presently described are cases of 2 patients with venous occlusion.