Association of fragmented QRS complexes on ECG with left ventricular diastolic function in hypertensive patients

Hipertansiyonlu hastalarda fragmente QRS komplekslerinin sol ventrikül diyastolik fonksiyonu ile ilişkisi

Kayıhan KARAMAN, Hasan KADI, Ayşe DEMİR KEVSER, İbrahim Halil DAMAR, Çağrı ZORLU, Köksal CEYHAN

Özet

Amaç:Hipertansiyonlu hastalarda diyastolik fonksiyon bozukluğu interstisiyel fibrozun bir sonucudur. EKGde fragmente QRS (fQRS) farklı klinik durumlarda miyokart fibrozunu gösterir. Bu çalışmada, hipertensiyonlu hastalarda fQRSnin ciddi diyastolik fonksiyon bozukluğuyla ilişkisi olup olmadığı araştırıldı. Çalışma planı:Çalışmaya koroner anjiyografisi normal olan 72 hipertansiyonlu hasta alındı. Fragmente QRS, majör koroner arterin beslediği alanda en az iki ardışık derivasyonda ek bir R dalgasının varlığı (R), R veya S dalgasının çentiklenmesi ya da fragmentasyonu olarak tarif edildi. Diyastolik fonksiyon bozukluğunu belirlemek için tüm hastalara ekokardiyografi yapıldı. Normal diyastolik işlevler veya evre 1 diyastolik işlev bozukluğu ağır olmayan, evre 2 veya üstü diyastolik işlev bozukluğu ise ağır diyastolik işlev bozukluğu olarak kabul edildi. Bulgular:Hastaların 32sinde EKGde fQRS mevcut iken (fQRS [+] grup), 40 hastada yoktu (fQRS [ ] grup). Her iki grup bazal özellikler bakımından benzerdi. fQRS (+) grupta ciddi diyastolik fonksiyon bozukluğu daha fazla bulundu (%59.4 ve %7.5, p

Abstract

Objectives: Diastolic dysfunction occurs as a result of in- terstitial fibrosis in hypertensive patients. Fragmented QRS (fQRS) on ECG signifies myocardial fibrosis in various clinical situations. We investigated whether fQRS on ECG is related to diastolic dysfunction in patients with hypertension. Study design: The study population included 72 hyperten- sive patients with normal coronary angiogram. Fragmented QRS was defined as the presence of an additional R wave (R ), notching of the R or S wave or fragmentation in two contiguous leads corresponding to a major coronary artery. Echocardiography was performed to all patients to detect diastolic dysfunction. Diastolic dysfunction was regarded as non-severe if patients had normal diastolic function or grade 1 diastolic dysfunction or severe if they had grade ≥2 diastolic dysfunction. Results: Thirty-two patients had fQRS on ECGs (fQRS [+] group) and there were 40 patients who did not have fQRS on their ECGs (fQRS [-] group). The two groups were simi- lar in terms of baseline characteristics. In patients with fQRS on the ECG, severe diastolic dysfunction was more preva- lent (59.4% vs. 7.5%, p