İskemik kardiyomiyopatide SYNTAX skoru ve miyokardiyal canlılık arasındaki ilişki

Relationship between SYNTAX score and myocardial viability in ischemic cardiomyopathy

Özet

Amaç: SYNTAX skoru (SS), koroner arter hastalığının yalnızca ciddiyetini değil aynı zamanda yaygınlığını da ölçmek için kullanılmaktadır. Çalışmamızda iskemik kardiyomiyopati hastalarında pozitron emisyon tomografisi (PET) ile tespit edilmiş miyokardiyal canlılık/cansızlığı ile SS arasındaki ilişkiyi değerlendirmeyi amaçladık. Yöntemler: Pozitron emisyon tomografisi ile değerlendirilen 107 iskemik kardiyomiyopati hastası çalışmaya dahil edildi. Hastalar miyokart canlılığının varlığı/yokluğuna göre canlı doku saptanan ve saptanmayanlar olmak üzere iki gruba ayrıldı. SYNTAX skoru, koroner anjiyografi kayıtlarından analiz edildi. Bulgular: Canlı dokusu olmayan hastalar (n=21, %19,6), canlı doku saptananlara göre daha yüksek SS değerine sahipti (sırasıyla, 17.6±3.7 ve 14.1±5.2, p=0.004). SS miyokardiyal canlılıkla hafif ilişkiliydi (rpb=-0.28, p=0.004). Lojistik regresyon analizinde, SS miyokart canlılığının tek ve bağımsız öngördürücüsü olarak belirlendi [odds oranı (OO)=1.162, %95 güven aralığı (GA) 1.044–1.294, p=0.006]. ROC analizinde, SS değerinin 16 ve üzeri olması canlı miyokart varlığını %76.2 duyarlılık ve %61.6 özgüllükle belirlemekteydi [eğri altında kalan alan (AUC)=0.71, %95 GA 0.61–0.82]. Sonuç: Çalışma bulguları, iskemik kardiyomiyopatide yüksek SYNTAX skorunun miyokardiyal cansızlıkla ilişkili olduğunu düşündürmektedir.

Abstract

Objective: The SYNTAX score (SS) is not just a measure ofthe severity of coronary artery disease, but also complexity.The aim of this study was to evaluate the relationship betweenthe SS and myocardial viability/non-viability assessed bypositron emission tomography (PET) in patients with ischemiccardiomyopathy (IC).Methods: A total of 107 IC patients who had undergone PETwere enrolled in the study. The patients were divided into twogroups according to the presence or absence of viable myocardium.SS was analyzed from recorded conventional coronaryangiographies.Results: Patients with a non-viable myocardium (n=21; 19.6%)had a significantly higher SS compared to those with a viablemyocardium (17.6±3.7 vs. 14.1±5.2, respectively; p=0.004).Point-biserial correlation coefficient analysis indicated thatthe presence of myocardial non-viability was mildly correlatedwith a higher SS (rpb=-0.28, p=0.004). In multivariate logisticregression analysis, the SS was identified as the sole independentpredictor of myocardial non-viability (odds ratio [OR]:1.164, 95% confidence interval [CI]: 1.044–1.297; p =0.006].Receiver operating characteristic analysis revealed a cutoffpoint of 16 for predicting a non-viable myocardium (area undercurve: 0.71, 95% CI: 0.61–0.82) with a sensitivity of 76.2% anda specificity of 61.6%