Kronik obstrüktif akciğer hastalarında atriyal elektromekanik gecikmenin ve P dalga dispersiyonun değerlendirilmesi

Assessment of atrial electromechanical delay and P wave dispersion in patients with chronic obstructive pulmonary disease

Şermin BÖREKÇİ, Özge Özden TOK, Murat CİMCİ, Hürrem Gül ÖNGEN, Ergi HYSİ, Bilgehan KARADAĞ, Hakan KARPUZ, Eser DURMAZ, Burcak KILIÇKIRAN AVCI

Özet

Amaç: Kronik obstrüktif akciğer hastalığı (KOAH) ile atriyal fibrilasyonu (AF) ilişkidir ve azalmış birinci saniye zorlu ekspiratuvar volümü (ZEV1) yeni başlangıçlı AF için bağımsız bir etkendir. Bu çalışmanın amacı bilinen kardiyovasküler hastalığı olmayan KOAH hastalarında 2 AF öngördürücüsünün; P dalga dispersiyonunun ve atriyal elektromekanik gecikmenin (AEMG) değerlendirilmesidir ve bunların ZEV1 ile nicelenen solunum fonksiyonlarıyla ilişkisinin değerlendirilmesidir. Yöntemler: Çalışmaya 41 KOAH hastası (33 erkek, ortalama yaş 51) ile 32 sağlıklı birey katıldı. P dalga dispersiyonu elektrokardiyogram üzerinde 12 derivasyon arasında maksimum ve minimum P dalga süreleri arasındaki fark alınarak hesaplandı. P dalgasının başlangıcından doku Doppler görüntülemesi ile saptanan geç diyastolik dalgasına (Am dalgası) kadar olan süre olarak tanımlanan AEMG ölçümü; lateral mitral anulusdan (LMAEMG), septal (SMAEMG) ve lateral triküspit anulusdan (LTAEMG) yapıldı. Bulgular: P dalga dispersiyonu KOAH grubunda kontrol grubundan anlamlı olarak uzundu (76±19 ve 45±10 ms, p

Abstract

Objective: Chronic obstructive pulmonary disease (COPD) is associated with atrial fibrillation (AF) and reduced forced expiratory volume (FEV1) is an independent predictor for new onset AF. The aims of this study were (1) to analyze the atrial electromechanical delay (AEMD) and P wave dispersion which are two predictors of AF development in patients with COPD and without any cardiovascular disease, and (2) to assess the relationship of those with pulmonary functions as quantified by FEV1 measurements. Methods: The study included 41 patients with COPD (33 male; mean age: 51 years) and 32 healthy controls. P wave dispersion was calculated as the difference between the maximum and minimum P wave duration in a 12-lead surface electrocardiography (ECG) recording. AEMD, defined as the time interval from the P wave onset on the ECG to the initiation of the late diastolic (Am) wave using a tissue Doppler examination, was measured from the lateral mitral annulus (LAEMD), septal annulus (SAEMD), and tricuspid lateral annulus (TAEMD). Results: P wave dispersion was significantly longer in the COPD group than those in the controls (76±19 ms vs. 45±10 ms; p