KORUYUCU AİLE HİZMETLERİNİN YÜRÜTÜLMESİNDE SİVİL TOPLUM KURULUŞLARININ ÇALIŞMALARI

Özet

Korunma ihtiyacı olan çocuklarla ilgili olarak temel öncelik kendi ailesi içinde bakım olmakla birliktebunun mümkün olmaması durumunda ailesi dışında da bakılabilmektedir. Aile dışında bakım kurumbakımı, evlat edinme ve koruyucu aile hizmet modellerini içermektedir. Gelişmiş ülkelerde koruyucu ailehizmeti bakım modelleri içinde önemli bir yer işgal etmektedir. Hâlbuki Türkiye’de koruyucu aile hizmetiyeterince gelişmemiştir Bu araştırma Türkiye’de koruyucu aile hizmetinin gelişmesinin önündekiengellerin neler olduğunun belirlenmesi ve koruyucu aile hizmetinin geliştirilmesinde sivil toplumkuruluşlarının rolünün değerlendirilmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmada, nitel araştırmayöntemi kullanılmıştır. Bu amaçla, konuyla ilgili faaliyet gösteren 15 sivil toplum kuruluşundan18 kişiylederinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiş ve elde edilen veriler betimsel analiz yaklaşımına göredeğerlendirmeye tabi tutulmuştur.Çalışma sonucunda; tanıtım faaliyetlerinin yeterli olmadığı, personelin hem nitelik hem de nicelik olarakiyileştirilmesi, koruyucu ailelere yapılan ödemelerin artırılması ve profesyonel koruyucu aileliğinyerleştirilmesi gerektiği kanaatine varılmıştır. Yapılan görüşmeler, ülkemizde koruyucu aile derneklerininİngiltere’de uygulaması bulunan bağımsız koruyucu aile ajanslarına benzer işlevler gördüklerini (eğitim,tanıtım, psiko-sosyal destek), ancak bunların geliştirilmesine ihtiyaç bulunduğunu göstermektedir. Bununnedeni koruyucu aile derneklerinin hem insan kaynakları hem de mali yönden yetersiz olmasıdır.Dolayısıyla koruyucu aile derneklerinin hem maddi olarak hem de manevi olarak desteklenmesi gerektiğisonucuna varılmıştır.

Abstract

The primary priority for children in need is care in their own family, however if this is not possible, they are looked after outside the family. Out-of-home care includes models of institutional care, adoption and fostering. In developed countries, fostering occupies an important place within care models. However, fostering has not developed enough in Turkey. Therefore, this research was conducted in order to determine the barriers to the development of foster care in Turkey and to evaluate the role of nongovernmental organizations in the development of foster care. In the research, qualitative research method was used. For this purpose, in-depth interviews were conducted with 18 people from 15 NGOs dealing with the issue and the data obtained were evaluated according to the descriptive analysis approach. According to the results of this study; it has been concluded that promotion activities are not enough, both staff quality and quantity need to be improved, the payments made to the foster families need to be increased and professional fostering needs to be supported. The interviews show that the fostering associations in our country have similar functions (education, publicity, psycho-social support) to independent fostering agencies in England, but they need to be improved. The reason for this is that fostering associations are inadequate both in terms of human resources and financial capacity. Therefore, it has been concluded that fostering associations should be given material and moral support.