Praziquantel enjeksiyonluk çözeltinin kedi ve köpek sestodlarına etkisi

Efficacy of praziquantel injectable solution against feline and canine tapeworms

Özet

Yaklaşık 35 yıldır kedi ve köpek sestodlarının tedavi ve kontrolunda kullanılmakta olan praziquantelin uzun yıllardır Türkiye'de bu parazitlere karşı etkisinin ne olduğu test edilmemiştir. Bu çalışma praziquantelin kedi ve köpek sestodlarına hali hazırdaki etkisini değerlendirmek için yapılmıştır. Praziquantel enjeksiyonluk çözelti 26 köpek (14'ü Dipylidium caninum ile, 8'i Taenia spp. ile, 2'si Echinococcus granulosus ile, 2'si hem Dipylidium caninum hem Taenia spp ile enfekte) ve 2 kediye (Joyeuxiella pasqualei ile enfekte) 0,1 ml/kg (5,68 mg aktif madde/kg) dozda derialtı yolla enjekte edilmiştir. Tedaviden sonra ayrı kafeslere konulan hayvanların günlük dışkıları alınmış ve dışkı makroskobik olarak sestod halkası ve skoleks, Fülleborn flotasyon ve Teleman sedimentasyon (yağlı dışkılarda) yöntemleriyle sestod yumurtası yönünden incelenmiştir. Analiz sonucunu doğrulamak için tedaviden sonra dışkı yoklamasına en az arka arkaya iki gün negatif bulunana kadar devam edilmiştir. Parazitler hem köpek hem kedilerin dışkılarında tedaviden sonra 2 veya 3 gün içinde kaybolmuş ve ilacın etkisi %100 olarak bulunmuştur. Hayvanlarda ilaç uygulamasına ilişkin herhangi bir istenmeyen etki gözlenmemiştir.

Abstract

Praziquantel, which has been used in the treatment and control of canine and feline tapeworm infections for about 35 years, has not been tested against these parasites for a long period in Turkey. This study was performed to evaluate the current efficacy of praziquantel against dog and cat tapeworms. Praziquantel injectable solution was administered to 26 dogs (14 of them were infected with Dipylidium caninum, 8 with Taenia spp and 2 with Echinococcus granulosus, 2 with both Dipylidium caninum and Taenia spp) and 2 cats (infected with Joyeuxiella pasqualei) subcutaneously at a dose of 0.1 ml/kg (5.68 mg active ingredient/kg). After treatment, animals were put in individual cages and their feces were taken daily for examination. Feces were examined macroscopically for tapeworm segments and scolexes and microscopically for tapeworm eggs by Fülleborn's flotation and Teleman's sedimentation (for fatty stools). To confirm results of analysis the examinations after treatment were repeated until two subsequent fecal analyses were negative. The parasites disappeared from the feces of all infected animals in 2 or 3 days after the treatment and the drug was found to be 100% effective against both dog and cat tapeworms. No adverse reactions were observed in both dogs and cats treated.