Dergiler / Türkiye Parazitoloji Dergisi / 2002 / Cilt: 26 - Sayı: 1
Candida, Cryptococcus, Trichosporon ve Malassezia spp kökenlerinin antifungallere duyarlılıklarının belirlenmesinde mikrodilüsyon ve E test yöntemlerinin referans makrodilüsyon yöntemi ile karşılaştırılması
- Sayfa
- 76–83
- DOI
- —
Özet
Bu çalışmada Candida, Cryptococcus, Trichosporon ve Malassezia türlerinden klinik maya kökenlerinin amfoterisin B, flukonazol, itrakonazol, ketokonazol ve flusitozin karşısındaki duyarlılıklarının belirlenmesinde mikrodilüsyon ve E test yöntemlerinin referans makrodilüsyon yöntemi ile karşılaştırılması amaçlanmıştır. MIC dönüm noktalan arasındaki ± 2 dilüsyondan fazla olmamak üzere farklılıklar dikkate alınarak her ilaç için mikrodilüsyon ve agar difüzyon (E test) yöntemlerinin referans makrodilüsyon yöntemi ile uyumlu olma yüzdeleri hesaplanmıştır. Maya kökenleri karşısında denediğimiz antifungaller için mikrodilüsyon yönteminin referans makrodilüsyon yöntemine uyum yüzdeleri; amfoterisin B, flukonazol, itrakonazol, flusitozin karşısında %95, ketokonazol karşısında %96 olarak bulunmuş ve deneye aldığımız mayalar için mikrodilüsyon yönteminin referans makrodilüsyon yöntemine yüksek derecede uyum gösterdiği belirlenmiştir. Bu kökenler karşısında agar difüzyon (E test) yönteminin denediğimiz antifungaller için referans makrodilüsyon yöntemi ile uyum yüzdeleri amfoterisin B ve flusitozin için %95, flukonazol ve itrakonazol için %96, ketokonazol için %56 olarak bulunmuş ve ketokonazol dışındaki antifungaller için bu yöntemler arasında yüksek bir uyum gözlemlenmiştir. Candida'ların ve Candida dışındaki mayaların konvansiyonel antifungaller karşısındaki in vitro duyarlılıklarını belirlemede mikrodilüsyon ve E testin referans makrodilüsyon ile güvenilir alternatifler olduğu, azollere direnci belirlemenin referans yöntemle doğrulanması gerektiği sonucuna varılmıştır.
Abstract
In the present study, a comparison of the microdilution and E tests with a reference macrodilution method was performed in order to determine the antifungal susceptibility of clinical Candida, Cryptococcus, Trichosporon and Malassezia strains against amphotericin B, fluconazole, itraconazole, ketoconazole and flucytosine. MIC pairs were considered to be in agreement when the difference between the pairs was within 2 twofold dilutions. General agreement was 95% for amphotericin B, fluconazole, itroconazole, and flocytosine, and was 96% for ketoconazole between the microdilution and macrodilution tests. The agreement between the E test and macrodilution method was 95% for amphotericin B and flucytosine, 96% for fluconazole and itraconazole and 56% for ketoconazole and high agreement was demonstrated between the methods except for ketoconazole among the tested strains. In conclusion, microdilution and E test methods are reliable alternatives to the reference macrodilution method for the determination of the in vitro susceptibility of Candida and non-Candida yeasts to conventional antifungal agents. However, azole resistance should be confirmed by the reference tests.