Evaluation of anti-leishmania antibodies in Turkish patients with visceral leishmaniasis using western blotting

Visseral leishmaniasisli hastalarda western blot yöntemi ile anti-leishmania antikorlarının değerlendirilmesi

Sema ERTUĞ, Nilüfer DAYANGAÇ, Metin KORKMAZ, Yusuf ÖZBEL, Özensoy Seray TÖZ

Özet

Çalışmamızda, immunodominant antijenlere karşı oluşan özgül antikorların saptanması esasına dayanan, diğer testlerle kıyaslandığında Türkiye'deki Kala-Azar hastalarının tanısında ve takibinde yararlı olabilecek western blot (WB) yöntemi uygulanmıştır. Kala-Azar şüphesi olan 37 hasta serumu, çapraz reaksiyonlar açısından değerlendirmek üzere 9 şark çıbanlı hasta serumu, beş sıtma ve beş toxoplasmosisli hasta serumu olmak üzere toplam 56 hasta serumu WB, ELISA ve İFA yöntemleri ile çalışılmıştır. WB yönteminde, iki farklı L. infantum susu antijen olarak kullanılmış ve serumlar 1/100 sulandırımda çalışılmıştır. Her üç yöntemle de Kala-Azar şüpheli 30 hastanın serumlarında anti-Leishınania antikorları saptanmıştır ve moleküler ağırlığı 14 kDa ile 94 kDa arasında değişen çok sayıda bant olduğu görülmüştür. Çalışmada kullanılan antijenlerle özgüllüğün %100 olduğu, ancak duyarlılığın %15 (14 kDa antijen için)ile %100 (94 kDa antijen için) arasında değiştiği görülmüştür. Bantların yoğunluğu ve sayısı ile IFAT ve ELISA'da elde edilen antikor litreleri ile doğrudan bir ilişki saptanmamıştır. Bununla birlikte, her üç testin de duyarlılığı arasında bir korelasyon olduğu görülmüştür. Sonuçta, WB yönteminin Kala-Azar hastalarının tanı ve takibinde kullanılabilecek bir test olduğu görüşüne varılmıştır.

Abstract

This study examines Western Blotting (WB), which depends on the detection of the specific antibodies against the immunodominant antigens, with respect to its proficiency in the serodiagnosis and follow-up of patients with leishmaniasis in Turkey, in comparison to other serologic tests. A total of 56 patients, of whom 37 possibly had visceral leishmaniasis (VL) and whose bone marrow aspirates were available and nine with cutaneous leishmaniasis were studied using WB, ELISA and IFA. In order to determine the presence of cross-reactions, five patients with malaria and five with toxoplasmosis were also studied. WB was performed in sera diluted to 1/100, using antigens derived from two different L. infantum species. By using a combination of WB, ELISA and IFA, anti-Leishmania antibodies were detected in the sera of the thirty patients with VL. A number of bands with molecular weights varying from 14TdDa to 94 kDa were detected. In the present study, it appears that L. infantum specific antigens were recognized with 100% specificity and, with special reference to molecular weights, sensitivity varied between 15% for 14 kDa and 100% for 94 kDa antigens. There was no correlation between the number and intensity of bands in western blot analysis and IFAT and ELISA antibody liters, however, the sensitivity of the western blot analysis with ELISA and IF AT seem to be correlated. We concluded that WB is a reliable test for the diagnosis and follow-up of VL patients in Turkey.