Dünyada Kistik Ekinokokkoz Epidemiyolojisi

Özet

Kistik ekinokokkozun insidans ve prevalansı son yıllarda belirgin olarak düşmekle birlikte, bazı ülkelerde ve bazı coğrafi bölgelerde, özellikle ekonomik sıkıntılara bağlı olarak kontrol programlarının uygulanamaması nedeniyle, önemli bir sağlık sorunu olmaya devam etmektedir. Bu parazitik enfeksiyonun coğrafi dağılımı, parazitin ara konağı olan ve göçebe-yarı göçebe yaşayan koyun ve keçi sürülerinin sayısına ve bu sürülerin parazitin son konağı olan ve insanlara bulaşta önemli bir rol oynayan köpeklerle birlikteliğine bağlıdır. Ekinokokkoz tüm dünyaya yayılan bir coğrafi dağılım gösterir ve her bir kıtada endemik odaklar vardır. En fazla ılıman iklim kuşağında yer alan ülkelerde görülmektedir. Başta Akdeniz ülkeleri olmak üzere, Güney ve Orta Rusya, Orta Asya, Çin, Avustralya, Güney Amerika, Kuzey ve Doğu Afrika bu enfeksiyonun görüldüğü coğrafi bölgelerdir. Bu derlemede kistik ekinokokkozun dünyadaki coğrafi dağılımı ve epidemiyolojisi irdelenmiştir. (Turkiye Parazitol Derg 2013; 37: 47-52)

Abstract

The incidence and prevalence of cystic echinococcosis have fallen dramatically over the past several decades. Nonetheless, cystic echi- nococcosis remains a major public health issue in several countries and regions as a result of a reduction of control programmes due to economic problems. Geographic distribution differs by country and region depending on the presence of large numbers of nomadic or semi-nomadic sheep and goat flocks that represent the intermediate host of the parasite, and their close contact with the final host, the dog, which mostly provides the transmission of infection to humans. The greatest prevalence of cystic echinococcosis in human and animal hosts s found in countries of the temperate zones, including Mediterranean regions, southern and central parts of Russia, central Asia, China, Australia, South America and north and east Africa. In this article, the geographic distribution and epidemiology of cystic echinococcosis worldwide are reviewed. (Turkiye Parazitol Derg 2013; 37: 47-52)