Dergiler / Türkiye Parazitoloji Dergisi / 2016 / Cilt: 40 - Sayı: 1
Dışkıda Giardia intestinalis Tanısında Üç Yöntemin (Mikroskobik İnceleme, Direkt Fluoresan Antikor Testi, İmmunokromatografik Yöntem) Karşılaştırmalı Olarak Değerlendirilmesi
- Sayfa
- 22–25
- DOI
- —
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı G. intestinalis tanısında sıklıkla kullanılan direkt mikroskobik inceleme ile Direkt Floresan Antikor Testi (DFA) veİmmunokromatografik yöntem (IK) testlerinin paraziti saptama açısından birbirine olan üstünlüğünü araştırmaktır.Yöntemler: Çalışmaya parazit araştırılması amacıyla laboratuvarımıza gönderilen dışkı örneklerinden nativ-Lugol ve/veya formol-etil asetatçöktürme yöntemi ile G. intestinalis saptanan 25 örnek ve kontrol grubu olarak parazit saptanmayan 25 örnek dâhil edilmiştir. Dışkılarınmikroskobik incelemeleri yapıldıktan sonra, DFA ve IK yöntemleri ile çalışılmak üzere -20ºC’de saklanmıştır. Saklanan dışkılar DFA (CeLLabs,Crypto/Giardia-Cel IF) ve IK (RIDA QUICK, Cryptosporidium/Giardia Combi Dipstick) testleri ile üretici firmaların önerileri doğrultusundaçalışılmıştır. Çalışmamız için etik komite onayı ve hasta onamı gerekmemiştir.Bulgular: Çalışmamızda direkt mikroskobi ile G. intestinalis saptanan 25 dışkının tamamında DFA ile parazit görülmüştür. IK yöntemi ile 24dışkıda parazite özgü bant saptanırken, bir dışkıda saptanamamıştır. Kontrol grubundaki G. intestinalis saptanmamış olan 25 dışkının tamamında hem DFA hem de IK yöntemi ile parazit saptanmamıştır.Sonuç: Sonuç olarak, G. intestinalis tanısında mikroskobik bakı referans olarak alındığında DFA’nın özgüllük ve duyarlılığının %100, IK’induyarlılığının %96, özgüllüğünün ise %100 olduğu belirlenmiştir.
Abstract
Objective: The aim of this study was to compare direct microscopic examination, direct fluorescent antibody assay (DFA), and the immunochromatographic method (IK) and identify the best suitable method for the diagnosis of Giardia intestinalis. Methods: In this study, 25 stool samples that had been diagnosed as being infected with G. intestinalis using the native-Lugol and/or formol–ethyl acetate concentration method and 25 non-parasite-infected samples (the control group) were examined. After microscopic examination of stools, they were kept at −20°C for examination using DFA and IK. Stool samples were studied using DFA (CeLLabs, Crypto/ Giardia-Cel IF) and IK (RIDA QUICK, Cryptosporidium/Giardia Combi Dipstick), as per the manufacturers’ instructions. Results: In our study, using the DFA method, parasites were detected in all 25 stool samples in which G. intestinalis was diagnosed by direct microscopic examination. Using the IK method, a particular band indicative of the parasite was detected in 24 samples. No parasites were detected in all 25 samples in the control group. Conclusion: Thus, when direct microscopic examination is taken as reference, the senstivity and specificity of DFA for the diagnosis of G. intestinalis were found to be 100% each, while those of IK were found to be 96% and 100%, respectively.