Dergiler / Türkiye Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Dergisi / 2009 / Cilt: 55 - Sayı: 4

El tendon yaralanmalarının rehabilitasyonunda erken ve geç mobilizasyon sonuçlarının karşılaştırılması

Comparison of the outcomes of early versus late mobilization in rehabilitation following hand tendon injuries

Sayfa
147–152
DOI
—

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, el tendon yaralanmalarında, tendon tamiri sonrası uygulanan erken ve geç mobilizasyon ile rehabilitasyon sonuçlarını klinik ve fonksiyonel olarak karşılaştırmaktı. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 50 hasta (11 K [%22], 39 E [%78]; yaş ortalaması: 29,86±11,58 yıl) dahil edildi. Grup A’daki (n=25) hastalar; tendon tamiri sonrası 1-3 gün içerisinde erken mobilizasyon protokolü, grup B’deki (n=25) hastalar 3 hafta splint ile immobilizasyon sonrası geç mobilizasyon protokolü ile rehabilite edildi. Hastaların Görsel Analog Skala ile ağrıları, Semmes Weinstein Monofilaman Test ile duyuları, Nine Hole Peg Test ile el becerileri, Jamar el dinanometresi ile kavrama güçleri, pinçmetre ile lateral, palmar ve parmak ucu kavramaları, sağlık değerlendirme sorgulaması ile günlük yaşam aktiviteleri ve Fonksiyonel Durum Skalası ile fonksiyonel durumları rehabilitasyon öncesi ve 12 hafta sonra değerlendirildi. Bulgular: Tedavi sonrası, ağrı ve günlük yaşam aktiviteleri grup A’da anlamlı iyileşme gösterirken, kavrama gücü, parmak kavramaları ve fonksiyonel durum her iki grupta da anlamlı iyileşme gösterdi. Tedavi sonrası, gruplar arası karşılaştırmada kavrama gücü, günlük yaşam aktiviteleri ve fonksiyonel durum açısından grup A’nın grup B’ye göre daha fazla iyileşme gösterdiği belirlendi. Sonuç: El tendon yaralanmalarının rehabilitasyonunda, erken mobilizasyon protokolü geç mobilizasyon protokolüne göre günlük yaşam aktiviteleri ve fonksiyonel durum bakımından üstünlük göstermektedir.

Abstract

Objective: The goal of this study was to compare, both clinically and functionally, the outcomes of rehabilitation programs using either an early or late mobilization protocol after repair of hand tendon injuries. Materials and Methods: Fifty patients (11 female-22%, 39 male-78%) with mean age of 29.86±11.58 years were included in the study. Rehabilitation with early mobilization protocol was implemented in group A (n=25) patients, 1-3 days after tendon repair, while in group B (n=25) patients, rehabilitation with late mobilization protocol was applied after 3-week splint immobilization. Evaluations were made by visual analog scale for pain, Semmes-Weinstein Monofilament for sensory testing, Nine-Hole Peg Test for hand dexterity, hand dynamometer for grip strength and pinch meter for lateral, palmar and tip strengths, Health Assessment Questionnaire for activities of daily living, and Functional Status Scale for functional status before and 12 weeks after the rehabilitation program. Results: After treatment, pain and activities of daily living showed improvement in group A, while grip and pinch strengths and functional status showed significant improvement in both groups. Grip strength, activities of daily living, and functional status showed further improvement in group A compared to group B after treatment. Conclusion: Rehabilitation with early mobilization protocol following repair of hand tendon injuries demonstrates superiority compared to the late mobilization protocol with respect to activities of daily living and functional status.