Dergiler / Türkiye Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Dergisi / 2011 / Cilt: 57 - Sayı: 3
Hospital-based versus home-based program in rehabilitation of distal radius fractures
- Sayfa
- 139–142
- DOI
- —
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, distal radius kırıkları sonrasında hastanede gözlem altında yapılan egzersizlerle ev programının iyileşme üzerine olan etkilerini karşılaştırmaktı. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya kapalı redüksiyon sonrası kısa alçı immobilizasyonla tedavi edilen non-deplase, stabil distal radius kırık sekeli 55 hasta (40 kadın, 15 erkek; ort yaş: 50,3±13,7 yıl) dahil edildi. Hastanemiz El Rehabilitasyon Ünitesinde bir el uzmanı hekim tarafından gözlem altında el-bilek pasif eklem hareket açıklığı (EHA) ve germe egzersizleri uygulanan hastalar (n=35), Grup I’i oluşturdu. Evde hasta tarafından EHA ve geme egzersizleri uygulanan hastalar Grup II’yi oluşturdu. El-bilek EHA, elde ödem, kavrama ve pinç güçleri başlangıçta ve tedavinin sonunda değerlendirildi. Bulgular: Tedavinin sonunda el-bilek fleksiyon-dorsifleksiyon, supinasyon dereceleri, el kavrama ve pinç gücü Grup I’de Grup II’ye kıyasla anlamlı oranda daha fazlaydı (p
Abstract
Objective: The aim of this study was to compare the effects on improvement of supervised exercise performed at hospital and home-based exercise after distal radius fractures. Methods: This study included the review of 55 outpatients (40 women and 15 men; mean age: 50.3 ± 13.7 years) with nondisplaced, stable distal radius fractures treated with short cast immobilization after closed reduction. Patients (n = 35) who did passive range of motion (ROM) and gentle stretching exercises of the wrist supervised by a hand specialist at our hand rehabilitation department made up the hospital-based group (group I). Patients (n = 20) who performed ROM and stretching exercises by the patients at home, constituted the home-based group (group II). Wrist ROM, hand edema, and grip and pinch strength were evaluated at baseline and end of the treatment. Results: At the end of treatment, improvements of wrist flexion and dorsi-flexion, supination, and grip and pinch strength were significantly greater in group I compared to group II (p< 0.05). Conclusion: The results showed that exercise supervised by a hand specialist at hospital was more effective than home-based exercise after distal radius fractures.Turk J Phys Med Rehab 2011;57:139-42.