The Continuity of orthosis use by paraplegics which had been prescribed during in-patient rehabilitation

Paraplejiklerde hastanede rehabilitasyon sırasında reçetelenen ortezlerin kullanım devamlılığı

Özet

Amaç: Omurilik yaralanmalı bireylerin rehabilitasyonunda kalça diz ayakbileği ayak ortezi, metal veya plastik ayak bileği-ayak ortezi, posterior shellgibi ortezler, koltuk değneği, kanadyen, walker, baston gibi el destekleri,lokomasyonu sağlayan tekerlekli iskemleler sıkça kullanılmaktadır. Buçalışmada hastanede rehabilitasyon uygulanmış omurilik yaralanmalıbireylerin, taburculuk sonrasındaki ortez kullanımı alışkanlıklarınıdeğerlendirmeyi ve ortezlerle ilgili yaşanan sorunları ortaya koymayıamaçladık.Gereç ve Yöntemler: İlk olarak yetmiş bir hastanın hastane kayıtlarıincelendi. Telefonla ulaşılabilen 46 hastayla [34 erkek (%74), 12 kadın(%26)] sorgulama formuna dayanarak görüşüldü.Bulgular: Yaşları (ortalama±SD), 35±12,9 yıl; olay süreleri 43±27aydı. Ortalama ortez kullanım indeksi (ortez kullanım süresi/ortezinreçete edilme süresi) 0,7±0,3tü. Ortez verilmiş 41 hastadan ortezinikullananların oranı %73 (n:30), kullanmayanların oranı ise %27 (n:11)idi. Ortez bırakma oranı, inkomplet omurilik yaralanmalı hastalarla (%82)komplet yaralanmalılar (%18) karşılaştırıldığında belirgin olarak yüksekti(p=0,038). Ortezde değişiklik yapma oranı ortezini kullanan grupta(%53) ortezini kullanmayanlara (%9) göre belirgin yüksekti (p=0,014).Lojistik regresyon analizinde sakral korunmanın varlığı ortez kullanımınıazaltıcı yönde etkili bulundu (p=0,040). Ortezi bırakma nedenlerininçoğunluğu spastisite, ortezin sıkı veya eskimiş olması, psikolojik rahatsızlıkgibi değiştirilebilir nedenlerdi.Sonuç: Bizim sonuçlarımız, sakral korunması olan hastaların ortezkullanımını sonlandırma ihtimallerinin daha fazla olabildiğini ve ortezlerdeyapılan değişikliklerin ortezini düzenli kullanan hastalar için bir gereklilikolduğunu düşündürmektedir. Tekerlekli sandalye, ambulasyonun temelşeklidir ve omurilik yaralanmalı hastalar tarafından düzenli olarakkullanılmaktadır.

Abstract

Objective: Orthoses, such as hip-knee-ankle-foot orthosis, metal orplastic ankle-foot orthosis, and posterior shell; and aids, such as crutches,Lofstrand forearm orthosis, walkers, canes, and wheelchairs, providinglocomotion are frequently used in the rehabilitation of spinal cord injury.This study aimed to assess orthosis usage habits and to determine theproblems related to orthosis in spinal cord injury patients after dischargefrom inpatient rehabilitation.Material and Methods: Seventy-one patients were reviewed initially fromhospital records. Forty-six patients [34 males (74%), 12 females (26%)]were available for telephone interviews to complete a questionnaire.Results: The mean age was 35±12.9 years; the mean duration from injurywas 43±27 months. The mean orthosis usage index (duration of orthosisuse/the duration of prescription of orthosis) was 0.7±0.3. Among the 41patients who were given orthoses, 30 patients (73%) used their orthosis,and 11 patients (27%) did not use their orthosis. The ratio of terminatingorthosis use was signifcantly higher in patients with incomplete spinalcord injury (82%) when compared to patients with complete injury(18%) (p=0.038). The ratio of modifying the orthosis (53%) wassignifcantly higher in the orthosis user group than in the non-user group(9%) (p=0.014). In the logistic regression analysis, the presence of sacralsparing was found to be infuential toward the direction of decreasingorthosis use (p=0.040). Most of the reasons for terminating orthosis usewere modifable factors, such as spasticity, tightness or wearing out theorthosis, and psychological disturbances.Conclusion: Our results suggest that there is a greater possibility forterminating orthosis use in patients with sacral sparing. Modifcation ofthe orthosis is a necessity for regular orthosis users. The wheelchair isthe main form of locomotion and is regularly used by spinal cord injurypatients.