Kantitatif bilgisayarlı tomografi ve manyetik rezonans görüntülemenin osteoporoz tanı ve takibindeki rolü: Bir derleme

The role of quantitative computed tomography and magnetic resonance imaging in diagnosis and follow-up of osteoporosis: A review

Özet

Kantitatif bilgisayarlı tomografinin (QCT) kemik mineral yoğunluğunu (KMY) ölçmek amacıyla kullanımı tarihsel olarak çift-enerjili X-ray absorbsiyometri yönteminden (DXA) eskilere dayanır. Bununla birlikte, Dünya Sağlık Örgütü'nün, osteoporozu DXA ile ölçülen T skoruna göre tanımlamasıyla, DXA dışındaki tüm KMY ölçüm yöntemleri geri plana itilmiştir. QCT'nin rağbetini azaltan bir diğer faktör radyasyon korkusudur. Kantitatif bilgisayarlı tomografi trabeküler ve kortikal kemiği ayrı ayrı değerlendirebilir. Kemik mineral yoğunluğu hacimsel olarak ölçülür ve kemik üç boyutlu olarak analiz edilir. Kantitatif bilgisayarlı tomografinin artrozik değişimler ve vasküler kalsifikasyonlardan etkilenmemesi önemli bir avantajıdır. Vertebra, femur ve periferik iskelette kullanılabilir. Periferik uygulamalarda radyasyon dozu yok denecek kadar azdır. Manyetik rezonans görüntüleme (MRG), osteoporoz tanısı için rutinde kullanılmasa da gerek ayırıcı tanıda ve gerekse kemiğin mikroyapısını değerlendiren araştırmalarda oldukça değerli bir gereçtir. Son zamanlarda, kemik gücü QCT ve MRG ile de değerlendirilebilmektedir. Bu derlemede; osteoporoz tanı ve takibinde QCT ve MRG'nin rolünden bahsedilecektir

Abstract

Use of quantitative computed tomography (QCT) in bone mineral density (BMD) measurement dates earlier than dual-energy X-ray absorptiometry (DXA). However, when World Health Organization defined osteoporosis based on T score values, all BMD measurement methods except DXA lost popularity. Fear of radiation is another factor that reduced the popularity of QCT. Quantitative computed tomography evaluates trabecular, and cortical bone separately. Bone mineral density is measured volumetrically and bone is analyzed in three dimensions. Quantitative computed tomography’s not being affected by arthrosic changes and vascular calcifications is a considerable advantage. It can be used in vertebra, femur, and peripheral skeleton. Radiation dose in peripheral application is negligible. Magnetic resonance imaging (MRI), even though not used in diagnosis of osteoporosis routinely, is a valuable tool in differential diagnosis as well as in research investigating the microstructure of the bone. Recently, bone strength can also be evaluated with QCT and MRI. In this review, we emphasize the role of QCT and MRI in diagnosis and follow-up of osteoporosis